Na jakość wpływa sposób sprzedaży

Właściciel znaku towarowego może powoływać się na prawa do niego wobec licencjobiorcy, który narusza postanowienie umowy zakazujące – ze względu na renomę znaku – sprzedaży towarów dyskontom – stwierdził Europejski Trybunał Sprawiedliwości. Jak zaznaczył, konieczne jest jednak wykazanie, że wpływa to negatywnie na postrzeganie znaku i renomę, nadające towarom np. charakter luksusowy. Tym samym trzeba udowodnić, że sprzedaż w dyskontach obniża jakość oferowanych towarów. O jakości świadczą bowiem nie tylko cechy materialne rzeczy, lecz także sposób ich postrzegania i renoma, nadające towarom charakter luksusowy.

Nie bez znaczenia jest więc umieszczenie artykułów w odpowiednim sklepie, ich promocja i prezentacja. Tak ETS uzasadnił naruszenie wspólnotowej dyrektywy przez złamanie postanowień dotyczących jakości towaru – w odpowiedzi na pytanie skierowane do niego przez francuski sąd kasacyjny.

Francuski sąd kasacyjny rozpatrywał spór między spółką Dior a Société industrielle singerie, wytwarzającą na podstawie umowy licencyjnej na znak towarowy luksusową bieliznę z sygnaturą Dior. Sąd zwrócił się do ETS o wykładnię dyrektywy Rady 89/104/EWG z 1988 r. o znakach towarowych (w brzmieniu zmienionym przez porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym). Spytał przede wszystkim o to, jak należy rozumieć naruszenie przez licencjobiorcę postanowienia umowy zakazującego (ze względu na renomę znaku) sprzedaży towarów ze znakiem licencjodawcy dyskontom nienależącym do selektywnej sieci dystrybucji (w tym wypadku była to spółka Copad). Dyskonty są to bowiem stosunkowo tanie, samoobsługowe sklepy o średniej powierzchni, sprzedające na zasadach półhurtowni, nierzadko prosto z kartonów.

Trybunał przypomniał jednocześnie, że o ile wprowadzenie do obrotu przez licencjobiorcę towarów opatrzonych określonym znakiem towarowym w zasadzie należy uznać za dokonane za zgodą właściciela znaku, o tyle umowa licencyjna nie jest równoznaczna z bezwarunkową zgodą właściciela znaku na wprowadzanie przez licencjobiorcę

Ostatecznie Trybunał stwierdził, że działanie na szkodę renomy znaku towarowego może stanowić uzasadniony powód w rozumieniu dyrektywy, by właściciel znaku sprzeciwił się dalszemu obrotowi towarami luksusowymi, które przez niego lub za jego zgodą (np. przez licencjobiorcę) zostały wprowadzone do obrotu w EOG, jeżeli zostały powierzone tanim sklepom.