Kiedy przysługuje zwolnienie od kosztów sądowych
Sąd może odmówić zwolnienia strony od kosztów sądowych lub ustanowienia pełnomocnika w celu wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, jeżeli skarga z oczywistych względów podlegałaby odrzuceniu.
W ubiegłym roku Sąd Okręgowy po rozpatrzeniu apelacji wyrokiem oddalił powództwo o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości gruntowej, na której znajduje się warsztat samochodowy czytelnika.
- Od tego werdyktu zamierzam wnieść skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Czy w tego rodzaju sprawach w każdym przypadku stronie przysługuje zwolnienie od kosztów sądowych i możliwość ubiegania się o ustanowienie pełnomocnika z urzędu - pyta pan Kamil z Częstochowy.
Nie. W sprawie o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie przysługuje, jeżeli roszczenie jest oczywiście niesłuszne.
Zgodnie z kodeksem postępowania cywilnego skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie była i nie jest możliwa. W wyjątkowych wypadkach, gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela, skarga przysługuje także od prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie.
W ostatnio podjętej uchwale Sąd Najwyższy wskazał, że sąd może odmówić zwolnienia strony z kosztów sądowych lub ustanowienia pełnomocnika w celu wniesienia takiej skargi, jeśli z oczywistych względów podlegałaby ona odrzuceniu. W takim przypadku strona będzie musiała sama ponosić koszty związane z wniesieniem skargi. Dotyczy to zarówno opłacenia skargi, jak i kosztów profesjonalnego pełnomocnika, którego zastępstwo w postępowaniu przed Sądem Najwyższym jest obowiązkowe.
Łukasz Sobiech
Ustawa z 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. nr 43, poz. 296 z późn. zm.).
Uchwała składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z 13 lipca 2010 r. (sygn. akt III CZP 29/10).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu