Jakiej presji nie można wywierać na dłużników

Czytelnik od kilku miesięcy zalega ze spłatą należności.

- Niedawno otrzymałem od firmy windykacyjnej pismo, po przeczytaniu którego odniosłem wrażenie, że jej pracownicy mogą nawet użyć środków przymusu. Czy można wysyłać takie listy dłużnikom - pyta pan Bogdan z województwa mazowieckiego.

Aby odzyskać należność, wierzyciele mogą zwrócić się do firm windykacyjnych. Z doświadczeń Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jednak wynika, że nie zawsze respektują one prawa konsumentów. Urząd wszczął postępowanie w sprawie spółki po otrzymaniu informacji od konsumentów.

W pismach kierowanych do konsumentów spółka informowała, że działania operacyjne podejmowane przez inspektorów związane są z bezpośrednimi wizytami w siedzibie dłużnika zmierzającymi do wyegzekwowania ciążącego na nim obowiązku zapłaty. Urząd stwierdził, że treść przesyłanych konsumentom pism mogła wywołać błędne przekonanie, że pracownicy spółki dysponują możliwością użycia środków przymusu, a działania będą prowadzone nawet wobec sprzeciwu konsumenta. Mogło to budzić niepokój i lęk, co do skutków oraz samego przebiegu wizyty inspektora terenowego. Wywoływanie błędnego przekonania konsumentów co do uprawnień pracowników windykatora zdaniem UOKiK jest bezprawne.

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zakwestionowała także wysyłanie do dłużników wezwań do osobistego stawienia się pod podanym w piśmie adresem - bez poinformowania o podstawie wezwania.

Ponadto w przesyłanych listach windykator nie podawał również ani swojej nazwy, ani wierzyciela, na rzecz którego dokonywał czynności windykacyjnych. Listy zawierały natomiast informacje o nadaniu sprawie trybu przedsądowego. Opisane praktyki w opinii Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów są niezgodne z prawem i naruszają zbiorowe interesy konsumentów. Urząd nie kwestionuje prawa przedsiębiorcy do zawiadomienia konsumenta o toczących się działaniach windykacyjnych. Spółka musi jednak robić to zgodnie z prawem.

Wysyłając wprowadzające w błąd listy, spółka narażała konsumentów na nieuzasadnione koszty dojazdów do wyznaczonego miejsca czy choćby rozmów telefonicznych w celu wyjaśnienia sytuacji.

Spółka zaprzestała stosowania niedozwolonych praktyk jeszcze przed zakończeniem postępowania, co potraktowano jako okoliczność łagodzącą.

Prezes UOKiK nałożyła na spółkę karę za naruszenie zbiorowych interesów konsumentów.

Krzysztof Tomaszewski

krzysztof.tomaszewski@infor.pl

Ustawa z 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz.U. nr 50, poz. 331 z późn. zm.).

Komunikat Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (www.uokik.gov.pl).