Kiedy konieczna jest korekta VAT naliczonego

Ustawa o VAT reguluje częściowe odliczanie VAT oraz korektę podatku naliczonego. Zgodnie z art. 90 ust. 1 tej ustawy, jeśli podatnik w trakcie roku kalendarzowego wykorzystuje zakupione towary i usługi do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego (czynności opodatkowane), jak i czynności, w związku z którymi prawo to nie przysługuje (czynności nieopodatkowane lub zwolnione z VAT), jest zobowiązany do odrębnego ustalania kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi (dającymi prawo do odliczenia podatku naliczonego) oraz niedającego takiego prawa.

Zdarzają się jednak sytuacje, w których podatnik nie jest w stanie jednoznacznie określić, czy podatek naliczony związany jest z czynnościami dającymi prawo do odliczenia bądź nie. W takiej sytuacji może on pomniejszać kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, wobec których przysługiwało to prawo. Proporcję tę ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu wszelkich czynności wykonywanych przez podatnika. Do obrotu wykazywanego w proporcji nie wlicza się m.in. obrotu z tytułu dostawy towarów i usług zaliczanych na podstawie przepisów o podatku dochodowym do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów oraz obrotu z tytułu transakcji dotyczących nieruchomości lub usług pośrednictwa finansowego w zakresie, w jakim czynności te są dokonywane sporadycznie. Proporcję tę określa się procentowo w stosunku rocznym, a obliczana jest ona na podstawie danych z poprzedniego roku podatkowego.

Po zakończeniu roku podatkowego, w którym podatnikowi przysługiwało częściowe prawo do odliczenia podatku naliczonego, ma on obowiązek dokonać korekty kwot podatku naliczonego dla zakończonego roku podatkowego. Korekty tej nie dokonuje się, gdy różnica między proporcją określoną na podstawie danych roku poprzedzającego a proporcją ustaloną na podstawie danych zakończonego roku podatkowego nie przekracza 2 pkt proc.

Odpowiadając na pytanie zadane przez czytelnika, należy stwierdzić, że w przypadku gdy niewielka różnica między proporcją bazową (wyjściową) a obliczoną po zakończeniu roku nie przekracza 2 pkt proc., czytelnik nie musi dokonywać korekty. Jeśli różnica przekroczyłaby 2 punkty procentowe, konieczne jest dokonanie korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty.

Ewa Ciechanowska

Art. 90 ust. 1 i ust. 2 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 z późn. zm.).