Poradnia podatkowa

Czy dostawa książek objęta jest preferencją

Kiedy projekty zieleni trzeba rozliczyć

Jakie zasady stosować do paliw

Czy SPZOZ korzysta ze zwolnienia

W jaki sposób wykazać sprzedaż karnetu

Znajdujące się na terenie nieruchomości wspólnej miejsce postojowe jest jedynie umownie wydzieloną częścią przestrzeni stanowiącej współwłasność nabywców lokali mieszkalnych - uznał WSA we Wrocławiu w wyroku z 30 października 2009 r., sygn. akt I SA/Wr 1180/09. W konsekwencji miejsce parkingowe w wielostanowiskowym garażu podziemnym, przysługując właścicielowi lokalu mieszkalnego w ramach prawa do udziału w korzystaniu z części wspólnych budynku nie jest także odrębnym przedmiotem dostawy w zakresie VAT. Dostawą towaru - na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług - jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W stanie faktycznym sprawy dostawa miejsc parkingowych odbywać się ma przez sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w gruncie, zaś przyporządkowanie konkretnych miejsc parkingowych do konkretnych lokali mieszkalnych na zasadzie podziału do korzystania.

Skoro zatem nabycie prawa do lokalu mieszkalnego jest nierozerwalnie związane z nabyciem udziału w częściach wspólnych budynku, a co za tym idzie - prawem właściciela do korzystania z tych części (wspólnych) budynku, to rozdzielanie tych czynności w aspekcie cywilistycznym byłoby niedopuszczalne, a z punktu widzenia podatkowego miałoby sztuczny, profiskalny charakter. Z tego względu byłoby sprzeczne także z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (np. orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości UE z 6 lipca 2006 r., sprawa C-251/05).

W konsekwencji dostawa lokalu mieszkalnego wraz z prawem do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego o konkretnej powierzchni, znajdującego się w części podziemnej budynku mieszkalnego, gdy będzie ona stanowiła jedną transakcję sprzedaży, zawartą w jednym akcie notarialnym, podlegać będzie jednej stawce VAT właściwej dla lokalu mieszkalnego, tj. obecnie 8 proc. Takie stanowisko zajął też dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu 27 kwietnia 2012 r. (nr ILPP2/443-192/10/12-S/MN).

Podstawa prawna

Art. 5, 7, 8, 41 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.).

Dla towarów wymienionych w załączniku nr 10 do ustawy o VAT stawka podatku wynosi 5 proc. W pozycji 32 tego załącznika wymienione są towary zgrupowane pod symbolem PKWiU - ex 58.11.1, tj. książki drukowane - wyłącznie książki (oznaczone stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów symbolami ISBN), mapy - wytwarzane metodami poligraficznymi, z wyłączeniem ulotek; wydawnictwa w alfabecie Braille’a.

Wyroby, o których pisze spółka, tj. książki drukowane oznaczone stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów symbolami ISBN (PKWiU 58.11.1), wymienione zostały również pod poz. 72 załącznika nr 3 do ustawy, który określa katalog towarów i usług opodatkowanych stawką 7-proc. (od 1 stycznia 2011 r. 8-proc.). Jednak w objaśnieniach do załącznika nr 3 do ustawy o VAT zastrzeżono, że wykaz towarów i usług nie ma zastosowania dla zakresu sprzedaży towarów i usług zwolnionych z podatku lub opodatkowanych stawkami niższymi niż stawka, której dotyczy załącznik. Oznacza to, że jeżeli dany towar (lub usługa) został jednocześnie wymieniony w załączniku nr 3 i 10 do ustawy o VAT, to podlega opodatkowaniu stawką niższą, tj. 5-proc. stawką podatku.

Dostawa książek sklasyfikowanych w PKWiU w grupowaniu ex 58.11.1 i oznaczonych stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów symbolami ISBN podlegać będzie opodatkowaniu stawką VAT w wysokości 5 proc., zgodnie z art. 41 ust. 2a ustawy o VAT w związku z załącznikiem nr 10 do ustawy o VAT.

Podstawa prawna

Art. 41 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.).

Każde świadczenie dla celów opodatkowania VAT powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych.

Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Z kolei aby móc wskazać, że dana usługa jest usługą złożoną (kompleksową), powinna składać się ona z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi do jednego celu. Na usługę złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu - do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Jednak usługę należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza usługa traktowana jest zatem jak element usługi kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia usługi pomocniczej jest zdeterminowany przez usługę główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać usługi głównej bez usługi pomocniczej.

Zatem z ekonomicznego punktu widzenia usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu usługi kompleksowej.

W opisanej sprawie podatnik będzie świadczył złożoną usługę polegającą na kompleksowym zagospodarowaniu terenów zieleni.

Usługa założenia ogrodu wraz z montażem systemu nawadniającego, sklasyfikowana w PKWiU pod symbolem 81.30.10.0 (usługi związane z zagospodarowaniem terenów zieleni), korzystać będzie z tej samej stawki podatku, niezależnie od miejsca jej wykonywania. Stawka ta wyniesie 8 proc.

Podstawa prawna

Art. 5, 7, 8, 41 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.).

Zgodnie z przepisami o VAT sprzedaż produktu mieszczącego się w grupowaniu 20.15.3 PKWiU, tj. PKWiU 20.15.31.0 (roztwór mocznika), jako wymienionego pod pozycją 59 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, podlega opodatkowaniu obniżoną stawką VAT w wysokości 8 proc. Zgodnie z opisem towarów sklasyfikowanych pod wskazanym symbolem PKWiU wykluczeniu z prawa do zastosowania obniżonej stawki podlega jedynie cyjanamid wapnia.

Podstawa prawna

Art. 5, 7, 8, 41 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.).

Głównym celem opisanych badań jest dostarczenie podmiotowi trzeciemu (pracodawcy) opinii o stanie zdrowia pacjenta (pracownika), na podstawie której podmiot ten stosuje wobec tego pracownika skróconą normę czasu pracy. Stąd efektem świadczonej usługi jest dostarczanie osobie trzeciej opinii o charakterze czysto eksperckim i doradczym dla podjęcia decyzji pociągającej za sobą konsekwencje dla innych osób. Taka usługa nie ma zasadniczo na celu ochrony zdrowia, zatem nie może być objęta zwolnieniem z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT.

Dokonywana ocena zdrowia nie służy profilaktyce (nie zapobiega bowiem chorobie), nie służy zachowaniu zdrowia (nie dąży do utrzymania aktualnego stanu zdrowia), a na pewno nie służy ratowaniu zdrowia, jego przywracaniu czy poprawie. Badania przeprowadzone w celu wydania zaświadczenia o celowości stosowania skróconej normy czasu pracy osób niepełnosprawnych nie mają na celu zapewnienia opieki medycznej badanego, realizowane są w celu dostarczenia dowodów stanowiących podstawę podjęcia decyzji o zastosowaniu odpowiedniego wymiaru czasu pracy wobec osoby niepełnosprawnej.

W efekcie tych badań jest wprawdzie dokonywana ocena zdrowia, jednak ocena ta nie służy profilaktyce ani leczeniu. Jest ona warunkiem poprzedzającym określenie skróconej normy czasu pracy osoby niepełnosprawnej. Stąd efektem usługi świadczonej przez SPZOZ jest dostarczenie osobie trzeciej (pracodawcy) elementu koniecznego dla podjęcia decyzji pociągającej za sobą prawne konsekwencje dla osoby badanej (pracownika). Taka usługa medyczna nie ma zasadniczo na celu ochrony zdrowia, stąd nie może być objęta zwolnieniem od podatku od towarów i usług.

Chociaż możliwa jest sytuacja, że przeprowadzenie badań poprzedzających wydanie zaświadczenia może w pośredni sposób przyczynić się do ochrony zdrowia badanej osoby przez wykrycie nowego problemu lub skorygowanie poprzedniej diagnozy, podstawowym celem tego rodzaju usługi pozostaje wypełnienie prawnego lub ustawowego obowiązku dotyczącego procesu podejmowania decyzji przez inną osobę.

Wszędzie tam, gdzie nie ma bezpośredniego związku z leczeniem, nie ma prawa do zastosowania zwolnienia z VAT. Świadczenie usług, dokonywane w ramach wykonywania zawodu lekarza, podlega opodatkowaniu VAT, jeśli nie odpowiada ono koncepcji opieki medycznej. Jeśli głównym celem usług medycznych nie jest ochrona, w tym zachowanie lub odtworzenie zdrowia, ale raczej udzielanie porad wymaganych przed podjęciem decyzji wywołujących pewne prawne konsekwencje, nie będzie miało zastosowania zwolnienie z podatku. Jeżeli usługa polega na wydaniu ekspertyzy lekarskiej, to chociaż wyniki tej usługi należą do kompetencji świadczącego usługi medyczne i mogą obejmować działania, które są typowe dla zawodów medycznych, to jednak, aby do takiego katalogu świadczeń zastosować przedmiotowe zwolnienie, muszą one służyć profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.

Podstawa prawna

Art. 5, 7, 8, 43 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.).

Opłaty za karty wstępu open upoważniające do korzystania z przyrządów siłowni oraz z pomieszczeń sauny i solarium nie mogą być uznane za opłatę za wstęp, lecz przede wszystkim za możliwość czynnego korzystania z dostępnych przyrządów i pomieszczeń.

Pojęcie usług w zakresie wstępu nie jest tożsame z "opłatą za kartę wstępu open", na podstawie której klient ma możliwość skorzystania z siłowni, sauny oraz solarium, bez wyznaczonego limitu wejść oraz ograniczenia co do rodzaju usługi, jak i czasu.

W związku z tym podatniczce na sprzedaż kart wstępu open nie przysługuje uprawnienie do zastosowania preferencyjnej 8-proc. stawki podatku od towarów i usług, wynikającej z art. 41 ust. 2 w związku z poz. 186 załącznika nr 3 ustawy o VAT. W konsekwencji podatniczka powinna opodatkować usługi VAT w wysokości 23 proc.

Podstawa prawna

Art. 5, 7, 8, 43 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.).

Oprac. Michał Klepaczko