Kiedy w eksporcie pośrednim można stosować 0-proc. stawkę VAT

W pośrednim eksporcie towarów stosuje się stawkę 0-proc. Warunkiem zastosowania preferencyjnej stawki jest łączne spełnienie następujących warunków: podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, posiada kopię dokumentu, w którym urząd celny określony w przepisach celnych potwierdził wywóz tych towarów poza terytorium Wspólnoty oraz z powyższego dokumentu musi wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu.

Jeżeli podatnik nie uzyska wymaganego dokumentu do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonał dostawy, wówczas nie wykazuje transakcji w ewidencji prowadzonej dla celów VAT. Uzyskanie stosownego dokumentu przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za następny okres rozliczeniowy uprawnia go bowiem do wykazania dostawy towarów ze stawką 0-proc. za ten właśnie kolejny okres rozliczeniowy. Dopiero nieotrzymanie wymaganej kopii dokumentu w tym terminie skutkuje obowiązkiem zaewidencjonowania i opodatkowania przedmiotowej transakcji jako dostawy krajowej, z zastosowaniem właściwej stawki.

Brak posiadania tego dokumentu we wskazanym terminie nie pozbawia jednak ostatecznie podatnika prawa do zastosowania stawki 0-proc. Ustawodawca umożliwił bowiem podatnikowi dokonanie korekty podatku należnego w rozliczeniu za miesiąc, w którym podatnik otrzymał wymagany dokument.

Co ważne, przepisy nie określają rodzaju dokumentu, który powinien potwierdzać wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty. Wystarczająca jest kopia dokumentów potwierdzających wywóz, z której musi wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu. Jednak w przypadku gdy podatnik nie otrzyma stosownych kopii, z przyczyn od siebie niezależnych, nie będzie mógł skorzystać z preferencyjnej stawki 0-proc.

W praktyce bardzo często problematyczna staje się kwestia prawidłowego udokumentowania wywozu towarów.

Podkarpacki Urząd Skarbowy w Rzeszowie, w postanowieniu z 14 lutego 2006 r. (nr PUS.II/443/208/2005/JZ) stwierdził, że ustawa nie określa rodzaju dokumentu, jaki podatnik musi posiadać, zawierającego potwierdzenie wywozu towaru poza terytorium Wspólnoty przez urząd celny. Przepisy wymagają tylko, aby w przypadku eksportu wywóz towarów był potwierdzony przez urząd celny wyjścia, natomiast w przypadku tzw. eksportu pośredniego – musi dodatkowo wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy. W orzecznictwie i interpretacjach indywidualnych brak jednolitego stanowiska:

● Podkarpacki Urząd Skarbowy w Rzeszowie (PUS.II/443/45/2007/MB) uznał, że dokumentami potwierdzającymi dokonanie eksportu pośredniego są m.in. kserokopie dokumentów SAD;

● Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu (ILPP2/443-934/08-2/MN) wymaga kserokopii dokumentu SAD/IE-599 potwierdzonej przez odpowiedni organ celny;

● Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie (IPPP2/443-1755/08-2/MS) za kopię dokumentu uznaje także dokument elektroniczny IE-599 w formacie XML;

● WSA w Rzeszowie (I SA/Rz 760/08) za kopię dokumentu przyjmuje wydruk komputerowy dokumentu elektronicznego IE-599 uwierzytelniony przez urząd celny.