Prowadzący kantor wykazuje wyłącznie prowizję

Podatnik w ramach działalności gospodarczej prowadzi na przejściach granicznych kantory, w których odbywa się sprzedaż walut. Usługi pośrednictwa finansowego są zwolnione z podatku od towarów i usług. W rozliczeniach miesięcznych spółka w zakresie świadczenia usług wymiany walut wykazuje cały obrót (cała kwota uzyskana od nabywcy). Czy spółka postępuje prawidłowo, czy też obrotem w zakresie świadczenia usług wymiany walut będzie uzyskana marża, a więc wynik na transakcji uzyskany w danym okresie?

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast świadczenie usług to każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów. Artykuł 29 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że podstawą opodatkowania jest obrót (z zastrzeżeniem ust. 2 - 21, art. 30 - 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 ustawy o VAT). Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Podstawą opodatkowania czynności maklerskich, czynności wynikających z zarządzania funduszami inwestycyjnymi, czynności wynikających z umowy agencyjnej lub zlecenia, pośrednictwa, umowy komisu lub innych usług o podobnym charakterze stanowi kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzeń za wykonanie usługi, pomniejszona o kwotę podatku. Wynika to z art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT.

Ustawa o VAT nie zawiera szczególnego przepisu, który określałby wprost podstawę opodatkowania dla usług polegających na wymianie walut, na pośrednictwie w ich sprzedaży. Zgodnie z art. 73 dyrektywy Rady 2006/112/WE podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia. Powyższy przepis dyrektywy wskazuje, że jako podstawę opodatkowania przyjąć należy otrzymaną przez usługodawcę zapłatę, wynagrodzenie za świadczone usługi. W przypadku transakcji wymiany walut, wynagrodzeniem podmiotu świadczącego takie usługi jest różnica między ceną zakupu a ceną sprzedaży waluty.

W opisanej sprawie podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług jest ogólny dodatni wynik transakcji w danym okresie z tytułu transakcji zakupu i sprzedaży walut. Wobec powyższego obrót z tytułu świadczenia usług wymiany walut stanowi różnica pomiędzy ceną zakupu a ceną sprzedaży danej waluty obcej.

Ważne

Usługi pośrednictwa polegające na wymianie walut są zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku od towarów i usług. Przepis ten obejmuje transakcje, łącznie z pośrednictwem, dotyczące walut, banknotów i monet używanych jako prawny środek płatniczy

Oprac. Magdalena Majkowska

dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 8 czerwca 2012 r. (nr IPTPP2/443-292/12-2/JS).

KOMENTARZ EKSPERTA

@RY1@i02/2012/136/i02.2012.136.07100030a.803.jpg@RY2@

Anna Resiak, kierownik zespołu do spraw VAT w ECDDP

Stanowisko organu podatkowego zasługuje na pełną aprobatę. Usługa pośrednictwa w wymianie walut jest zwolniona z VAT, jednak przedsiębiorcy prowadzący taką działalność, zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, są zobowiązani do ustalania podstawy opodatkowania z tytułu wykonanych transakcji. Co do zasady podstawą opodatkowania jest obrót, czyli kwota należna z tytułu sprzedaży pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje natomiast całość świadczenia należnego od nabywcy. Wyjątek dotyczy m.in. usług pośrednictwa, do których bez wątpienia zaliczyć należy usługi wymiany walut. Podstawę opodatkowania stanowi tu kwota prowizji (lub innego wynagrodzenia) pomniejszona o VAT. Dla ustalenia podstawy opodatkowania usług pośrednictwa nie ma więc znaczenia całkowita wartość transakcji, a jedynie część kwoty należnej stanowiąca wynagrodzenie pośrednika. Znaczna część kwoty uiszczanej przez klienta w kantorze jest równowartością otrzymanych w zamian walut, jednak część tej kwoty stanowi wynagrodzenie kantoru. Wynagrodzeniem jest tu zatem marża (prowizja) pobierana przez kantor, rozumiana jako różnica między wartością waluty (ceną jej nabycia) a kwotą, za jaką dana waluta zostaje wymieniona. Wykazując obrót z tytułu świadczenia usług wymiany walut na potrzeby VAT, podatnicy powinni uwzględniać wyłącznie kwotę prowizji (marży).