Sposób sprowadzenia auta do kraju nie ma znaczenia dla opodatkowania

Nie ma podstaw, aby różnicować wyrób akcyzowy zakupiony na terytorium państwa trzeciego w zależności od tego, czy trafia on do Polski w następstwie bezpośredniego przywozu (importu), czy też poprzez terytorium państwa członkowskiego w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego.

We wrześniu 2008 r. podatnik złożył deklarację uproszczoną AKC-U, dotyczącą nabycia wewnątrzwspólnotowego. Deklaracja była związana z nabyciem samochodu osobowego wyprodukowanego w 2006 roku z silnikiem o pojemności 5967 ccm. Wraz z tą deklaracją podatnik przedstawił rachunek zakupu samochodu z lipca 2008 r. wystawiony w stanie Nowy Jork, USA, oraz dokumenty dotyczące dopuszczenia tego samochodu do obrotu na terenie Unii Europejskiej sporządzone na terenie Niemiec, w których określono należne cło i podatek od wartości dodanej. Podatnik dołączył też zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu oraz dokument identyfikacyjny pojazdu.

Organ celny przeprowadził czynności sprawdzające i stwierdził, że podatnik błędnie określił podstawę opodatkowania podatkiem akcyzowym oraz kwotę należnego podatku. Ostatecznie organ ten stwierdził, że ustalenie podstawy opodatkowania nabytego pojazdu nie może zostać dokonane na podstawie przedłożonej przez podatnika umowy zakupu, gdyż nie dokumentuje ona transakcji zawartej między dostawcą a nabywcą wewnątrzwspólnotowym. Kwoty wykazane w przedłożonych dokumentach są związane z importem, a nie z wewnątrzwspólnotowym nabyciem.

Podatnik zaskarżył decyzję dotyczącą akcyzy do sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uwzględnił jego skargę. Sąd zauważył, że podatnik wprowadził z terytorium Niemiec na terytorium kraju samochód osobowy, który to wcześniej zakupiony został przez niego za określoną kwotę na terytorium USA. Następnie samochód został zgłoszony przed niemieckim organem celnym do procedury dopuszczenia do wolnego obrotu, skutki którego w ramach unii celnej rozciągają się na wszystkie państwa członkowskie Wspólnoty.

Sąd przypomniał, że nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobu akcyzowego polega na przemieszczeniu towaru z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju. Jest ono zatem czynnością faktyczną, podobnie jak import.

Skuteczne dokonanie takiej czynności jest możliwe w warunkach dysponowania przez podmiot ją wykonujący prawem rozporządzania wyrobem akcyzowym, gdy prawo to zostaje nabyte w wyniku czynności prawnych lub innych zdarzeń zaistniałych poza terytorium kraju, a więc zarówno na terytorium państwa członkowskiego, jak i na terytorium państwa trzeciego.

W przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, a więc w przypadku przemieszczenia takiego wyrobu akcyzowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju, podstawę opodatkowania w akcyzie stanowi kwota, jaką nabywca musi zapłacić. Przepisy nie określają tytułu, z jakiego obowiązek dokonania tej zapłaty ma wynikać, ani też tego, kiedy i gdzie (na terytorium jakiego państwa) zapłata ma nastąpić. Sąd nie zgodził się, że kwota zapłacona w państwie trzecim za samochód osobowy stanowiący następnie przedmiot nabycia wewnątrzwspólnotowego nie może stanowić kryterium ustalenia podstawy opodatkowania.

Sąd zauważył, że ewentualny przywóz zakupionego w USA samochodu wprost na terytorium kraju oznaczałby czynność importu tego wyrobu akcyzowego. Podstawę opodatkowania stanowiłaby w takiej sytuacji wartość celna tego towaru, a więc zasadniczo wartość transakcyjna, tzn. cena faktycznie zapłacona lub należna za towar, gdy został on sprzedany w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty, powiększona o należne cło. Nie ma żadnych podstaw do tego, aby wyrób akcyzowy zakupiony na terytorium państwa trzeciego traktować na gruncie ustawy o podatku akcyzowym w sposób zróżnicowany w zależności od tego, czy trafia on do Polski w następstwie importu, czy też poprzez terytorium państwa członkowskiego w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego.

Opracowała Aleksandra Tarka