Skutki nielegalnego poboru energii

Organy podatkowe zaczynają podążać w niebezpiecznym kierunku, jeżeli chodzi o skutki podatkowe i karne skarbowe nielegalnego poboru energii elektrycznej. Jest to o tyle niepokojące, że wybrana przez organy droga postępowania wobec poszkodowanych (spółek dystrybucji energii) i ich pracowników jest całkowicie pozbawiona podstaw prawnych. Zgodnie z wprowadzonym od 1 września 2010 r. do ustawy o podatku akcyzowym art. 88 ust. 2b, podmiot, który określa szacunkową ilość nielegalnie pobranej energii, musi powiadomić o tym naczelnika urzędu celnego w terminie 7 dni od dnia ustalenia podmiotu dokonującego nielegalnego poboru energii. Pomijając już fakt wysoce problematycznej kwestii: kiedy następuje ustalenie podmiotu dokonującego nielegalnego poboru, organy celne zaczynają wprowadzać w tym przypadku dziwną praktykę karania - na podstawie przepisów karnych skarbowych - pracowników firm mających obowiązek dokonywania takiego zgłoszenia w przypadku przekroczenia tego terminu. Powołując się na art. 56 par. 4 k.k.s., karzą mandatami za złożenie zgłoszenia po upływie 7-dniowego terminu. Jest to pozbawione podstaw prawnych. Wspomniany przepis - w razie popełnienia czynu zabronionego - nakłada karę na podatnika (ewentualnie jego pracownika). W prawie karnym skarbowym pojęcie podatnika odpowiada temu samemu pojęciu użytemu w Ordynacji podatkowej. Wypełniając dyspozycje wynikające z art. 88 ust. 2b ustawy o podatku akcyzowym, podmiot nie działa w charakterze podatnika i dlatego zastosowanie kary z art. 56 par. 4 k.k.s. nie ma podstawy prawnej.