Jak nie idzie, to nie idzie. Niemcy dalej grają według reguł Merkel

Chadecja przegrała wybory w Badenii-Wirtembergii – jednym z najbardziej uprzemysłowionych regionów nie tylko Niemiec, lecz także Europy. Minimalnie, ale przegrała. I to z kim? Z Zielonymi, a właściwie z ich tamtejszym kandydatem, który wygrał, bo robił wszystko, żeby zdystansować się do własnego ugrupowania i jego programu. Cem Özdemir (prawdopodobny premier landu, pierwszy o pochodzeniu migracyjnym) opowiadał się m.in. za utrzymaniem przy życiu samochodów z silnikiem spalinowym i za wspieraniem branży motoryzacyjnej w ogóle. Chadekom nie pomogło nawet to, że ich najważniejszy polityk – kanclerz – starał się, jak mógł, wspierać niemiecką gospodarkę; głównie jeżdżąc po całym świecie.

Istnieje silne podejrzenie, graniczące z pewnością, że to właśnie w stolicy Badenii-Wirtembergii, w Stuttgarcie – gdzie siedzibę mają m.in. Mercedes-Benz czy Porsche (i w innych tego typu ośrodkach w RFN) – powinniśmy szukać wyjaśnienia dysonansu poznawczego związanego z ostatnimi wizytami Friedricha Merza w Chinach i USA. Jak to możliwe, że kanclerz jedzie do państw, które są dla siebie nawzajem strategicznymi rywalami i w obu zachowuje się tak podobnie? Ugodowo, koncyliacyjnie, żeby nie powiedzieć ulegle. W dodatku o jednym z nich jeszcze rok temu mówił, że jest liderem osi autorytaryzmów. Może kluczem jest właśnie niemiecki automotive, niemieckie maszyny i niemiecka chemia. Oraz ich problemy. I wtedy nieważne, czy u wrogów (systemowych), czy u przyjaciół (wciąż?) – walczysz, czym się da, o przychylność gospodarza, od którego jesteś po prostu zależny.