Jakie skutki podatkowe ma udział w akcjach promocyjnych

Nieodpłatne przekazanie towarów klientom (tj. kontrahentom, pośrednikom, przedstawicielom handlowym, jak i ostatecznym odbiorcom, czyli finalnym konsumentom) podlega podatkowi od towarów i usług. Od 1 kwietnia 2011 r. w ustawie o VAT doprecyzowano definicję odpłatnego świadczenia usług podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Za takie opodatkowane czynności uznano:

1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych towarów,

2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Art. 5, 7 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 z późn. zm.).

Przeprowadzenie akcji rabatowej nie doprowadzi do powstania przychodu dla klientów spółki, w tym dla pracowników spółki, którzy otrzymają bony rabatowe. Przekazanie klientowi bonu rabatowego i jego realizacja w zamian za dokonanie zakupów o określonej wartości nie będzie prowadzić do powstania u klienta przychodu podlegającego opodatkowaniu.

W konsekwencji ze względu na nieograniczone grono klientów mogących przystąpić do akcji rabatowej na spółce nie będą ciążyły obowiązki płatnika podatku, tj. spółka nie będzie zobowiązana w stosunku do pracowników spółki objętych akcją do obliczania i pobierania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz do wykazywania wartości przyznawanych bonów rabatowych w informacji podatkowej i przekazywania jej do właściwego urzędu skarbowego - w odniesieniu do pozostałych klientów spółki.

Art. 9, 12, 20 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Wydawanie przez podatnika wyrobów ciastkarskich na rzecz osób fizycznych - w sytuacji gdy jednorazowa jej wartość nie przekroczy 200 zł - stanowić będzie świadczenie związane z promocją lub reklamą zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji po stronie podatnika) nie będą ciążyć obowiązki płatnika, tj. podatnik nie będzie zobowiązany do sporządzania rocznych informacji PIT-8C dla osób, które otrzymały przedmiotowe świadczenie.

Art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Wolna od podatku dochodowego jest wartość otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej świadczeń socjalnych, rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym 380 zł. Jednak rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi.

Świadczeniami pieniężnymi, do których odwołuje się ustawodawca, są świadczenia w postaci gotówki lub bezgotówkowe (w formie przelewu bankowego lub odpowiedniej karty płatniczej - bankowej).

Bony co prawda zastępują środki pieniężne, jednak nie są powszechnie akceptowanym środkiem płatniczym (w odróżnieniu od pieniądza). Zatem wartość bonów stanowi dla pracownika przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód ze stosunku pracy. Świadczenia te nie są bowiem ani świadczeniami pieniężnymi, ani świadczeniami o charakterze rzeczowym. Od tych świadczeń pracodawca jest zobowiązany pobrać zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Bon towarowy nie jest rzeczą ani prawem majątkowym, nie mieści się także w pojęciu "usługa". Przedmiotowy bon stanowi rodzaj znaku legitymacyjnego. Z definicji znaku legitymacyjnego wynika także, że w zamian za znaki legitymacyjne nie przysługuje ekwiwalent pieniężny. Zatem wydanie (sprzedaż) bonu nie jest wydaniem towaru ani świadczeniem usługi.

Przy sprzedaży bonów podatnik uzyskuje przychód w postaci otrzymanych pieniędzy. Otrzymania zapłaty za sprzedane bony przez spółkę nie zmieni również okoliczność nieskorzystania przez podmiot trzeci z możliwości zrealizowania bonu, a więc wymiany bonu na towar. Przychód ten staje się definitywnie należny w momencie realizacji bonu lub w momencie upływu terminu jego ważności.

Spółka powinna jednak rozpoznać przychód podatkowy w momencie wydania towaru, a nie w momencie otrzymania zapłaty za bon towarowy. Otrzymaną zapłatę za bon należy traktować jako zaliczkę na poczet późniejszego wydania towaru. Tego rodzaju przysporzenia są wyłączone z przychodów na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W efekcie przychód powstanie dopiero w momencie sprzedaży towarów, za które klient płaci bonami.

Natomiast w sytuacji gdy w oznaczonym terminie klient nie zrealizuje uprawnień wynikających z bonu towarowego, spółka ma obowiązek rozpoznania przychodu w wysokości niewykorzystanej przez klienta, na ostatni dzień okresu rozliczeniowego.

W przypadku gdy łączna wartość brutto zakupionych towarów będzie niższa od wartości nominalnej bonu, nadwyżka wartości bonu ponad wartość zakupionych towarów będzie stanowiła przychód podatkowy w momencie wymiany bonu na towar (w momencie sprzedaży towarów).

Art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.).

Nagrody o jednorazowej wartości nieprzekraczającej 760 zł, przyznane przez spółkę w ramach programu lojalnościowego o charakterze sprzedaży premiowej, skierowane do osób niebędących przedsiębiorcami, dokonujących zakupów we własnym imieniu, są zwolnione z podatku na mocy art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Bez znaczenia dla możliwości skorzystania z tego zwolnienia pozostaje liczba otrzymanych w ciągu roku nagród oraz łączna ich wartość.

Art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Ewa Matyszewska

ewa.matyszewska@infor.pl