Opodatkowanie zniesienia współwłasności

ekspert z Kancelarii Prawniczej Magnusson

@RY1@i02/2010/046/i02.2010.046.086.002a.001.jpg@RY2@

Krzysztof Nowicki, ekspert z Kancelarii Prawniczej Magnusson

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 4 ustawy z 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 93, poz. 768) podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Polski lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, m.in. tytułem nieodpłatnego zniesienia współwłasności.

Obowiązek podatkowy w przypadku zniesienia współwłasności następuje z momentem zawarcia umowy albo ugody lub uprawomocnienia się orzeczenia sądu, jeżeli ich skutkiem jest nieodpłatne zniesienie współwłasności. Jednocześnie, zgodnie z art. 7 ust. 6 ustawy o podatku od spadków i darowizn, przy nabyciu w drodze nieodpłatnego zniesienia współwłasności podstawę opodatkowania stanowi wartość rzeczy lub praw majątkowych w części przekraczającej wartość udziału we współwłasności, który przed jej zniesieniem przysługiwał nabywcy. Należy jednak zauważyć, że istotą podatku od spadku i darowizn jest opodatkowywanie wyłącznie przyrostu czystej wartości majątku podatnika. Wobec tego ustawodawca przewidział, że podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych praw po potrąceniu długów i ciężarów. Następnie, po ustaleniu czystej wartości przedmiotu zniesienia współwłasności, ustala się, czy współwłaściciele nabyli w drodze zniesienia współwłasności rzecz o wartości przewyższającej dotychczasowe udziały we współwłasności. Podatkowi będzie ostatecznie podlegała nadwyżka ponad dotychczasowy udział w prawie współwłasności.