Jak rozliczyć usługi medyczne dla pracowników

Konsekwencje podatkowe świadczeń opieki medycznej, którą pracodawcy oferują swoim pracownikom, zależą od charakteru takich świadczeń. Finansowanie przez zakład pracy obowiązkowej opieki medycznej nie stanowi dla pracowników przychodu. Obowiązkiem pracodawcy jest zapewnienie pracownikom wstępnych, okresowych oraz kontrolnych badań lekarskich.

Jeżeli natomiast pracodawca udostępnia pracownikom dodatkowe świadczenia w ramach tzw. abonamentów medycznych, to ich wartość dla pracowników jest przychodem ze stosunku pracy, podlegającym opodatkowaniu. Abonament medyczny stanowi nieodpłatne świadczenie, a przychód z tego tytułu powstaje w momencie otrzymania uprawnienia do korzystania z abonamentu, a nie w momencie skorzystania z konkretnej usługi medycznej. Wydatki związane z przeprowadzaniem obowiązkowych badań czy zakupem abonamentów medycznych są kosztem podatkowym pracodawcy.

Art. 11 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Pracodawca jest zobowiązany zapewnić pracownikom okulary korekcyjne bądź szkła kontaktowe, jeżeli potrzebę ich stosowania podczas pracy przy monitorze ekranowym wykażą badania profilaktyczne. Zakład pracy może je zakupić pracownikowi albo zwrócić wydatki na zakup udokumentowane fakturą. Obie formy refundacji uprawniają do stosowania zwolnienia podatkowego regulowanego w art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o PIT, co potwierdził minister finansów w interpretacji ogólnej z 16 marca 2011 r. (nr DD3/033/30/CRS/11/95).

Art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Pracodawca oprócz badań wstępnych i okresowych pracowników ponosi ponadto inne koszty profilaktycznej opieki zdrowotnej niezbędnej z uwagi na warunki pracy. Na niektórych stanowiskach pracy, po uzyskaniu zgody pracownika, przeprowadza się szczepienia ochronne, np. na stanowiskach pracy związanych z diagnostyką wścieklizny u zwierząt wskazane jest szczepienie przeciw tej chorobie. Pracodawca nie ma natomiast obowiązku zapewniać i finansować szczepień przeciwko grypie. W rezultacie pracownicy, którzy otrzymali od pracodawcy nieodpłatne świadczenie w postaci szczepienia przeciw grypie, uzyskują przychód ze stosunku pracy.

Art. 11 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Poniesiony przez pracodawcę na rzecz pracowników koszt szczepień przeciwko wirusowi grypy ma cechy kosztu podatkowego i może być brany pod uwagę przy ustalaniu dochodu do opodatkowania z działalności gospodarczej. Potwierdził to minister finansów w odpowiedzi na interpelację poselską (nr 12881/10). Mniejsza absencja pracowników może mieć wpływ na osiągane przez pracodawcę przychody, zatem wydatki na szczepienia ochronne pracowników powinny być zakwalifikowane jako koszt podatkowy, mimo że taki wydatek trudno jest powiązać z konkretnym przychodem.

Art. 22 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

magdalena.majkowska@infor.pl