Podatkowe konsekwencje i obowiązki zależą od formy realizacji zysku
W przypadku sprzedaży certyfikatów na rzecz podmiotów trzecich rozliczenie należnego podatku dokonywane jest samodzielnie przez inwestora i to niezależnie od tego, czy ma ono miejsce w kraju czy za granicą
Fundusze inwestycyjne zamknięte stają się coraz popularniejszą formą lokowania kapitałów, będąc tym samym alternatywą dla otwartych funduszy inwestycyjnych. Fundusze zamknięte emitują certyfikaty inwestycyjne, stanowiące zgodnie z ustawą z 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych (Dz.U. nr 146 poz. 1546 z późn. zm.) papiery wartościowe. Inwestor może osiągnąć zyski w związku z wykupieniem certyfikatów przez emitenta za cenę równą wartości aktywów netto funduszu przypadającą na certyfikat, pomniejszoną o ewentualną opłatę manipulacyjną. Dodatkowo inwestor może zbywać certyfikaty osobom trzecim, czego nie można robić w odniesieniu do jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych otwartych. Każda z powyższych form realizacji zysku wiąże się z odmiennymi konsekwencjami i obowiązkami podatkowymi dla prywatnego inwestora.
Wykup przez fundusz
W przypadku osiągania dochodów z tytułu wykupu certyfikatów przez fundusz zasady ich opodatkowania są analogiczne do dochodów osiąganych z tytułu udziału w funduszach inwestycyjnych otwartych. Fundusz inwestycyjny zamknięty może wykupić certyfikaty, które wyemitował, i z chwilą wykupu certyfikat jest umarzany. Inwestor może przedstawić funduszowi do wykupu zarówno certyfikaty, które nabył bezpośrednio w tym funduszu (nabycie pierwotne), jak i te, które nabył od innego podmiotu. Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o PIT dochody z udziału w funduszach kapitałowych, w tym w funduszach inwestycyjnych, klasyfikowane są do przychodów z kapitałów pieniężnych. Stosownie do art. 30a ust. 1 pkt 5 ustawy o PIT od dochodów uzyskanych z tytułu wykupienia certyfikatów przez fundusz pobiera się 19-proc. zryczałtowany podatek dochodowy. Jest on pobierany przez fundusz i co do zasady, ustalenie, czy jest on należny, następuje w odniesieniu do każdej operacji wykupu certyfikatów przez fundusz. Dochód (bądź strata) z tytułu jednej operacji nie podlega łączeniu z dochodem (bądź stratą) wynikającą z innych operacji w zakresie certyfikatów inwestycyjnych. Rozliczenie podatku przez fundusz oznacza także, iż podatnik z tytułu powyższych operacji nie składa już osobnego zeznania podatkowego. Co więcej, nie przysługuje mu również prawo do rozliczenia osobno strat z inwestycji w fundusze zamknięte w zeznaniu rocznym składanym z tytułu innych inwestycji w kapitały pieniężne osiąganych w danym roku lub kolejnych latach podatkowych.
Sprzedaż
Odmiennie przedstawiają się natomiast konsekwencje podatkowe przy sprzedaży certyfikatów na rzecz podmiotu trzeciego, innego niż emitent certyfikatów. W takim przypadku zastosowanie znajdą regulacje w zakresie zbywania papierów wartościowych. Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o PIT za przychód z kapitałów pieniężnych uważa się m.in. należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z odpłatnego zbycia papierów wartościowych. Na podstawie art. 30b ust. 1 ustawy o PIT podatek dochodowy z odpłatnego zbycia papierów wartościowych wynosi 19 proc. uzyskanego dochodu. W oparciu o art. 30b ust. 2 i 3 ustawy o PIT dochód taki ustala się jako różnicę między sumą przychodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych a kosztami uzyskania przychodów osiągniętą w roku podatkowym.
Zeznanie roczne
Istotna różnica między zyskami ze zbycia certyfikatów inwestycyjnych a zyskami z ich wykupienia przez emitenta dotyczy odmiennych zasad deklarowania dochodów (strat) oraz rozliczenia podatku należnego. Na podstawie art. 41 ust. 4 ustawy o PIT w przypadku uzyskiwania dochodów z tytułu posiadania certyfikatów w krajowych funduszach inwestycyjnych, jak wspomniano, zryczałtowany podatek pobierany jest przez podmiot wypłacający zyski z wykupu certyfikatów. Po zakończeniu roku podatkowego, podmiot ten składa na adres właściwego urzędu skarbowego roczną deklarację PIT-8AR. Inwestor nie otrzymuje natomiast informacji PIT-8C i nie jest zobowiązany do rozliczenia podatku należnego z tytułu inwestycji w certyfikaty inwestycyjne funduszy zamkniętych. Podatek ten został bowiem w całości rozliczony przez podmiot wypłacający zyski. Podatnik może być natomiast zobowiązany do samodzielnego rozliczenia podatku w przypadku inwestycji w fundusze zagraniczne, które, co do zasady, nie będą zobowiązane do potrącenia zryczałtowanego podatku dochodowego i wpłaty na konto polskiego urzędu skarbowego. W takiej sytuacji powinien on samodzielnie wykazać kwotę należnego podatku w zeznaniu, w którym deklaruje inne uzyskiwane dochody (zeznanie PIT-36, PIT-36L, PIT-38 lub PIT-39). Niezależnie od rodzaju formularza podatkowego zeznanie należy złożyć do 30 kwietnia następnego roku podatkowego.
W przypadku sprzedaży certyfikatów na rzecz podmiotów trzecich rozliczenie należnego podatku dokonywane jest samodzielnie przez inwestora i to niezależnie od tego, czy jest dokonywane w kraju, czy za granicą. Rozliczenie transakcji powinno być dokonane na formularzu PIT-38 składanym do 30 kwietnia roku następującego po roku, w którym podatnik uzyskał przychody z odpłatnego zbycia papierów wartościowych. W tym samym terminie podatnik musi zapłacić należny podatek. W składanym zeznaniu inwestor powinien wskazać wszystkie przychody i koszty uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia certyfikatów inwestycyjnych oraz innych papierów wartościowych. Ewentualna strata wynikająca ze złożonego zeznania PIT-38 pozwoli obniżyć dochód z tego źródła przychodów w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach kalendarzowych, przy czym obniżenie w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50 proc. straty. Jeżeli operacja sprzedaży certyfikatów inwestycyjnych jest dokonywana za pośrednictwem biura maklerskiego, sporządzając zeznanie roczne inwestor powinien uwzględnić dane wskazane w otrzymanej informacji PIT-8C.
Koszty uzyskania
Z punktu widzenia inwestora oraz podmiotu zobowiązanego do obliczenia i poboru zryczałtowanego podatku istotne znaczenie mają również zasady dotyczące ustalania kosztów uzyskania przychodów. Zgodnie z ogólną definicją zawartą w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT za koszty uzyskania przychodów uznaje się wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyłączeniem wydatków wprost wskazanych w ustawie o PIT jako niestanowiących kosztów uzyskania przychodów. Kosztami będą więc zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli fakt ich poniesienia został właściwie udokumentowany przez podatnika. Podstawową grupą kosztów podatkowych będą w oparciu o treść art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o PIT wydatki faktycznie poniesione na nabycie certyfikatów inwestycyjnych. Wydatki te będą podlegały potrąceniu w momencie odpłatnego zbycia tych certyfikatów bądź ich wykupienia przez emitenta. Do tej grupy kosztów należą m.in. wydatki na pokrycie ceny emisyjnej nabywanych certyfikatów oraz opłaty manipulacyjne, pobierane przez fundusz w związku z wydaniem certyfikatów oraz ich wykupem.
Należy zwrócić uwagę na koszty ustalane także przez fundusz w momencie wykupu certyfikatów, szczególnie gdy do wykupu zostały przedstawione certyfikaty nabyte od podmiotu trzeciego, a nie od funduszu. Organy podatkowe potwierdzają, iż jeśli certyfikaty zostały nabyte na rynku wtórnym, koszty nabycia certyfikatów obejmują cenę sprzedaży określoną w umowie cywilnoprawnej oraz prowizję domu maklerskiego pośredniczącego w zawarciu tej umowy. Odrębną kategorią są natomiast wydatki dotyczące pozyskania źródła finansowania wydatków na nabycie certyfikatów inwestycyjnych. Na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38b ustawy o PIT za koszty uzyskania przychodów należy uznać prowizje bankowe oraz zapłacone odsetki od kredytu, o ile kredyt ten został udzielony i faktycznie przeznaczony na nabycie certyfikatów inwestycyjnych. Wskazane rodzaje wydatków oczywiście nie wyczerpują katalogu wydatków mogących stanowić koszty uzyskania przychodów. Problematyka ta jest szczególnie istotna w przypadku wykorzystywania funduszy inwestycyjnych zamkniętych w tworzeniu różnych struktur optymalizacyjnych.
Kompensowanie strat
W praktyce liczne wątpliwości budzi również możliwość kompensowania strat z tytułu udziału w funduszach kapitałowych z dochodami z odpłatnego zbycia papierów wartościowych osiągniętymi w ramach danego roku podatkowego. Kwestia ta jest szczególnie istotna w przypadku osób inwestujących w fundusze zamknięte, u których mogą powstać przychody z tytułu zbycia certyfikatów inwestycyjnych na rzecz osób trzecich oraz emitenta, stanowiące w obu przypadkach przychody z kapitałowych w rozumieniu art. 17 ust. 1 ustawy o PIT. Zgodnie z aktualnym stanowiskiem organów podatkowych wobec odmiennych zasad opodatkowania dochodów z tytułu uczestnictwa w funduszach kapitałowych (co do zasady podatek rozliczany jest przez emitenta) oraz z odpłatnego zbycia papierów wartościowych (podatek należny, wynikający z zeznania rocznego PIT-38) inwestor nie ma możliwości łączenia strat z wykupienia certyfikatów inwestycyjnych przez fundusz z dochodami z obrotu certyfikatami oraz innymi papierami wartościowymi. Takie też stanowisko potwierdza również aktualne orzecznictwo sądów administracyjnych (np. wyrok NSA z 28 września 2011 r., sygn. akt II FSK 565/10). Tym samym, mimo że zyski inwestora wynikają z posiadania tego samego rodzaju papieru wartościowego, tj. certyfikatu inwestycyjnego, kompensowanie straty poniesionej ze zbycia certyfikatów na rzecz emitenta z dochodem z ich sprzedaży rodzi wysokie ryzyko zakwestionowania takiego rozliczenia podatkowego przez organy skarbowe.
@RY1@i02/2012/239/i02.2012.239.07100040a.803.jpg@RY2@
Anna Misiak doradca podatkowy, szef zespołu ds. podatków osobistych w MDDP Michalik Dłuska Dziedzic i Partnerzy
Anna Misiak
doradca podatkowy, szef zespołu ds. podatków osobistych w MDDP Michalik Dłuska Dziedzic i Partnerzy
@RY1@i02/2012/239/i02.2012.239.07100040a.804.jpg@RY2@
Rafał Sidorowicz doradca podatkowy, konsultant w zespole ds. podatków osobistych
Rafał Sidorowicz
doradca podatkowy, konsultant w zespole ds. podatków osobistych
Podstawa prawna
Ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. nr 361 z późn. zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu