Czy każde przeniesienie rezydencji będzie korzystne

ekspert z firmy doradczej MDDP

Zależy to od rodzajów dochodów danej osoby oraz miejsca ich powstawania. Czasami nie wystarczy zmienić rezydencji podatkowej, aby uniknąć opodatkowania danej kategorii dochodu w państwie, w którym ten dochód powstaje. Na przykład, jeżeli dana osoba osiąga dochód z tytułu pełnienia funkcji członka zarządu w polskiej spółce, to dochód taki co do zasady będzie podlegać opodatkowaniu w Polsce, bez względu na miejsce rezydencji podatkowej członka zarządu. Korzystniejsza może być natomiast stawka, według której dochód jest opodatkowany. W tym przypadku nierezydenci w Polsce zapłacą 20 proc., podczas gdy dochód rezydentów będzie opodatkowany według skali progresywnej – do 32 proc. Innymi kategoriami dochodów, które będą z reguły opodatkowane w państwie stanowiącym źródło danego dochodu, są np. dochody z nieruchomości czy z prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium danego kraju za pośrednictwem stałej placówki, tzw. zakładu. Często też opodatkowaniu w kraju źródła podlegają dochody ze stosunku pracy wykonywanej w danym kraju.

Ponadto istnieją przychody, które mogą być opodatkowane podatkiem u źródła w państwie powstania. Są to przychody z odsetek, dywidend czy należności licencyjnych. Od kwot tych przychodów wypłacanych z Polski na rzecz polskiego nierezydenta będzie pobierany podatek w wysokości nieprzekraczającej 15 proc., jeżeli mają zastosowanie traktaty podatkowe. W przypadku wypłat do polskich nierezydentów z krajów, z którymi Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, podatek będzie wynosić 19 proc. lub 20 proc. Co do zasady podatki pobrane w Polsce powinny być odliczalne od podatków zagranicznych, ewentualnie kraj rezydencji może zrezygnować z opodatkowania dochodów opodatkowanych już uprzednio w państwie źródła.

Natomiast przykładem kategorii dochodu, który jest opodatkowany wyłącznie w kraju rezydencji, są zyski ze zbycia udziałów czy akcji. Wyjątek dotyczy udziałów spółek nieruchomościowych, ze zbycia których dochód jest z reguły, chociaż nie zawsze, opodatkowany w kraju siedziby spółki.

O linii stanowiska organów podatkowych, dotyczącej rezydencji podatkowej oraz możliwości jej zmiany, można wnioskować na podstawie indywidualnych interpretacji podatkowych publikowanych w imieniu ministra finansów. Są one wydawane na podstawie stanu faktycznego przedstawianego przez osoby występujące z wnioskami. Często autorami zapytań są Polacy, którzy wyjechali z Polski w celach zarobkowych, a po pewnym czasie pobytu w obcym kraju (głównie Wielka Brytania i USA) postanowili się tam osiedlić. Generalny wniosek płynący z wydawanych interpretacji jest taki, że każdą sprawę należy rozpatrywać odrębnie i analizować wszystkie kryteria określone w traktatach podatkowych. Minister finansów przyznaje jednak, że wnioskodawcy nie są rezydentami podatkowymi w Polsce, jeżeli charakter i okoliczności ich wyjazdu wskazują na zamiar stałego życia poza Polską. Stanowiska tego nie zmienia nawet fakt, że niektóre z tych osób posiadają nieruchomości w Polsce, lub też czasowo część ich najbliższej rodziny przebywa w Polsce (np. interpretacje dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 15 stycznia 2009 r., nr IPPB4-415-105/08-2/PJ lub z 24 kwietnia 2009 r., nr IPPB4/415-94/09-2/JS).