Czy opodatkować dochody zagraniczne

ekspert GP

●

Obowiązki podatkowe w Polsce zależą od miejsca zamieszkania. Za osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce uważa się osobę fizyczną, która posiada na terenie RP centrum interesów życiowych lub przebywa w Polsce dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W praktyce często zdarza się, że Polak wyjeżdża do pracy za granicę i przebywa tam mniej więcej tyle samo czasu co w kraju. Wówczas może dochodzić do konfliktu rezydencji podatkowej. Trzeba pamiętać, że przepisy umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Polska, pomogą rozwiązać ten problem. Przepisy nakazują w takiej sytuacji stosować cztery następujące po sobie kryteria: gdzie podatnik przebywa, ściślejsze powiązania gospodarcze i osobiste, gdzie dana osoba posiada miejsce stałego zamieszkania, tzw. ognisko domowe. Jeśli udzielenie odpowiedzi na te pytania nie pozwoli określić rezydencji podatkowej, pozostaje obywatelstwo. Jeśli mimo to podatnik nie jest w stanie rozstrzygnąć konfliktu rezydencji, to wówczas administracje podatkowe obu państw ustalają, gdzie rezydencja się znajduje. W praktyce najczęściej podatnik ustala rezydencję już na podstawie dwóch pierwszych kryteriów.

●

Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, gdzie stronami są Polska i Włochy, przewiduje zastosowanie do obliczenia podatku metodę wyłączenia z progresją. W tym przypadku dochód z pracy wykonywanej i opodatkowanej we Włoszech jest zwolniony z opodatkowania w Polsce, ale trzeba go uwzględnić przy wyliczaniu tzw. stopy podatkowej. Stopa podatkowa jest następnie wykorzystywana do wyliczenia podatku od dochodu uzyskanego przez podatnika w Polsce. W opisanym przypadku wyliczenia będą wyglądały następująco (przy pominięciu dla uproszczenia ZUS i składki zdrowotnej):

Uzyskany za granicą przychód pomniejszamy o przysługujące odliczenie diet – za każdy dzień pozostawia w stosunku pracy można odliczyć 30 proc. diety. Wysokość diety w przypadku Włoch wynosi 42 euro za dzień, a zatem 30 proc. tej kwoty to 12,60 euro.

Podatnik przebywał za granicą 4 miesiące, czyli 122 dni.

30 000 euro – (122 x 12,60 euro) = 28 462,8 euro.

Obliczony przychód przeliczamy na złote według kursu z dnia wypłaty. Załóżmy, że kurs ten wynosił wówczas 3,3949, zatem przychód wynosi 28 462,8 x 3,3949 = 96 628,36 zł.

Od obliczonego przychodu musimy odjąć przysługujące podatnikowi koszty uzyskania przychodów. W 2008 roku koszty te wynosiły 111,25 zł miesięcznie (zakładamy, że zakład pracy położony był w tej samej miejscowości, w której mieszkał podatnik). Ponieważ pobyt trwał cztery miesiące, koszty wyniosą 4 x 111,25 zł = 445 zł.

Możemy już obliczyć dochód: 96 628,36 zł – 445 zł = 96 183,36 zł.

Do wyliczenia stopy procentowej należy zaokrąglić dochód do pełnych złotych, a zatem wynosi on 96 183 zł.

Teraz możemy już wyliczyć stopę procentową. Pierwszym krokiem jest wyliczenie podatku od dochodów podlegających opodatkowaniu i zwolnionych:

Suma dochodów: 32 000 zł + 96 183 zł = 128 183 zł.

Podatek: 20 177,65 + 40 proc. x (128 183 zł – 85 528 zł) = 37 239,65 zł.

Stopa procentowa: 37 239,65 zł/128 183 zł x 100 proc. = 29,05 proc.

Podatek do zapłacenia: 32 000 zł x 29,05 proc. = 9296 zł.

Podatnik, rozliczając się z polskim fiskusem, będzie musiał zapłacić 9296 zł podatku.