Wspólnik wnoszący do spółki aportem nieruchomość nie odliczy wydatków na jej remont

Przy obliczaniu dochodu w związku z objęciem udziałów w spółce za wkład niepieniężny w postaci nieruchomości kosztami uzyskania przychodów są wydatki na nabycie nieruchomości, ale bez kosztów jej remontu i modernizacji.

W 2007 roku podatniczka objęła udziały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością o łącznej wartości ok. 300 tys. zł. Udziały te zostały w całości pokryte wkładem niepieniężnym w postaci udziału w zabudowanej nieruchomości, który podatniczka nabyła w 2004 roku za kwotę ok. 100 tys. zł. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w marcu 2011 roku określił jej zobowiązanie podatkowe w PIT od dochodu z kapitałów pieniężnych za 2007 rok. Jako podstawę prawną wskazał art. 17 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 22 ust. 1e pkt 3 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.; dalej: ustawa o PIT). Przepis ten określa, że przychodem jest nominalna wartość udziałów (akcji) w spółce albo wkładów w spółdzielni, objętych w zamian za wkład niepieniężny.

Organ wyjaśnił, że na podstawie art. 30b ust. 1 ustawy o PIT od dochodów uzyskanych z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółkach mających osobowość prawną albo wkładów w spółdzielniach w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część podatek dochodowy wynosi 19 proc. uzyskanego dochodu. Dochodem z tego tytułu jest osiągnięta w roku podatkowym różnica pomiędzy wartością nominalną objętych udziałów (akcji) w spółkach mających osobowość prawną albo wkładów w spółdzielniach w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, a kosztami uzyskania przychodów określonymi na podstawie art. 22 ust. 1e tej wspomnianej ustawy. W związku z tym, że podatniczka nie złożyła deklaracji PIT-38 ani nie zapłaciła podatku, organ określił jej zobowiązanie w kwocie ok. 45 tys. zł.

Podatniczka złożyła odwołanie, tłumacząc, że organ zaniżył koszty uzyskania przychodów, bo nabyta przez nią nieruchomość była przeznaczona do remontu i adaptacji już w momencie nabycia. W okresie od nabycia do wniesienia jako aport do spółki nieruchomość ta została zmodernizowana, a poniesione nakłady przywróciły jej wartość oraz zwiększyły ją następnie poprzez modernizacje, dostosowując ją do wymogów techniczno-budowlanych. Tym samym według podatniczki poniesione przez nią nakłady stanowiły wydatek na nabycie i w związku z tym nieuwzględnienie tych okoliczności przez organy podatkowe stanowi jej zdaniem uchybienie w działaniu organów.

Dyrektor Izby Skarbowej w Rzeszowie stwierdził, że wniesiona do spółki nieruchomość nie stanowiła środka trwałego, ponieważ została nabyta przez podatnika na cele osobiste, co przesądza o braku możliwości zastosowania art. 22 ust. 1e pkt 1 ustawy o PIT, odnoszącego się do ustalania kosztów uzyskania przychodów w przypadku wniesienia aportem środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę podatniczki, utrzymując w mocy decyzję organów. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy przez Naczelny Sąd Administracyjny.

W ocenie NSA przychodem podatniczki jest różnica między wartością nominalną objętych udziałów w spółce a kosztami przychodu określonymi na podstawie art. 22 ust. 1e ustawy o PIT. Ponieważ przedmiotem aportu był udział w nieruchomości, zastosowanie w sprawie ma pkt 3 przywołanego przepisu, w którym wyraźnie wskazano, że kosztem uzyskania tego przychodu są wydatki poniesione na zakup przedmiotu wkładu. Według NSA pojęcie "wydatków poniesionych na zakup" jest jasne i nie budzi wątpliwości. Tym samym nie można utożsamiać z nim wydatków poniesionych na remont i modernizację nieruchomości.

z 12 grudnia 2013 r. (sygn. II FSK 179/12), prawomocny.

Oprac. Przemysław Molik

KOMENTARZ EKSPERTA

@RY1@i02/2014/022/i02.2014.022.07100030b.803.jpg@RY2@

Sławomir Patejuk menedżer w Advicero Tax

NSA uznał brak możliwości włączenia przez podatnika kosztów remontów i modernizacji nieruchomości do kosztu objęcia udziałów za aport nieruchomości (niebędącej środkiem trwałym). Tym samym dokonał niezwykle wąskiej interpretacji przepisu art. 22 ust. 1e pkt 3 ustawy o PIT. Zawarte w tej normie sformułowanie "wydatki na nabycie składnika majątkowego" można bowiem interpretować w sposób odmienny. Wydatki na remont i modernizację nieruchomości w analizowanym przypadku zostały poniesione w celu dostosowania jej do stanu umożliwiającego zakwalifikowanie aportu jako mającego wartość materialną i funkcjonalną. Niestety, z uwagi na niejednoznaczność przepisu, konieczne wydawałoby się spojrzenie na niego poprzez wykładnię celowościową i funkcjonalną (a nie jedynie dokonanie jego wąskiej interpretacji językowej). Jest to o tyle istotne, że konkluzja bazująca na takiej interpretacji jest krzywdząca i społecznie niesprawiedliwa. Jeśli w analizowanym przypadku wydatki na prace modernizacyjne dotyczyłyby składnika majątkowego stanowiącego środek trwały, to koszty takie obniżałyby podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym (co do zasady poprzez zwiększenie wartości początkowej aportowanego składnika majątkowego). W praktyce wyrok NSA sankcjonuje lukę prawną, która prowadzi do braku możliwości rozpoznania pewnej kategorii poniesionych kosztów tylko z uwagi na status majątku wnoszonego aportem. Sytuację taką należy ocenić jako negatywną i szkodliwą.