Czy ustawa podatkowa określa wszystkie dane, jakie powinna zawierać ewidencja

doradca podatkowy

@RY1@i02/2010/118/i02.2010.118.086.010b.001.jpg@RY2@

Fot. Archiwum

Magdalena Flis, doradca podatkowy

Ewidencja środków trwałych i wartości niematerialnych zarówno dla podatników podatku dochodowego od osób fizycznych, jak i podatku dochodowego od osób prawnych, prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów lub księgę rachunkową, powinna zawierać co najmniej następujące dane:

● liczbę porządkową,

● datę nabycia środka trwałego,

● datę przyjęcia do używania,

● określenie dokumentu stwierdzającego nabycie,

● określenie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej,

● symbol Klasyfikacji Środków Trwałych,

● wartość początkową,

● stawkę amortyzacji,

● kwotę odpisu amortyzacyjnego za dany rok podatkowy i narastająco za okres dokonywania tych odpisów,

● zaktualizowaną wartość początkową,

● zaktualizowaną kwotę odpisów amortyzacyjnych,

● wartość ulepszenia zwiększającą wartość początkową,

● datę i przyczynę likwidacji lub zbycia.

Należy wskazać, że jest to wykaz minimalny danych, które powinna zawierać ewidencja środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych.

Warto wspomnieć, że środków trwałych, których wartość początkowa nie przekracza kwoty 3500 zł, podatnicy mogą nie ujmować w ewidencji środków trwałych.

Podatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych, prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów, zobligowani są dodatkowo do prowadzenia ewidencji wyposażenia.

W przypadku małych podatników, korzystających z pomocy de minimis, pomocne jest prowadzenie dodatkowej ewidencji bądź stosowanie specjalnych oznaczeń w prowadzonej ewidencji środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, która pozwoli na zestawienie wartości pomocy, z której dotychczas podatnik skorzystał. Pomocne jest również prowadzenie kart środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, w których podatnicy określają datę przyjęcia środka trwałego lub wartości niematerialnych i prawnych, miejsce używania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, metodę amortyzacji, plan amortyzacji danego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, obejmujący kwotę planowanych odpisów amortyzacyjnych w podziale na lata oraz datę zakończenia dokonywania odpisów amortyzacyjnych.

Do udokumentowania ruchu środków trwałych służyć mogą dodatkowe dokumenty, takie jak:

● OT - dowód przyjęcia środka trwałego,

● LT - dowód likwidacji środka trwałego,

● MT - dowód zmiany miejsca użytkowania środka trwałego,

● PT - protokół przekazania przyjęcia środka trwałego.

Ze względu na różnice między regulacjami wynikającymi z ustaw o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych a ustawą o rachunkowości w zakresie zaliczania składników majątkowych do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych oraz ustalania ich wartości, a także zasad i stawek amortyzacji podatnicy powinni prowadzić ewidencję środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych odrębnie do celów podatku dochodowego i odrębnie do celów bilansowych.

W jednostkach prowadzących księgi rachunkowe przyjęte zasady dokonywania odpisów amortyzacyjnych do celów bilansowych powinny zostać uregulowane w polityce rachunkowości.

(AT)

Ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).