W jaki sposób należy ustalić rezydencję dla spółek celowych
Kwestia ustalenia rezydencji podatkowej jest często spotykanym problemem praktycznym, szczególnie w przypadku spółek celowych. Dlaczego?
@RY1@i02/2011/152/i02.2011.152.086.004b.001.jpg@RY2@
Monika M. Dziedzic partner, radca prawny, doradca podatkowy w MDDP
Sytuacje złożone najlepiej wyjaśnić na przykładzie: spółka kapitałowa zarejestrowana jest za granicą - jako miejsce jej siedziby wskazane jest miejsce poza terytorium Polski. W skład zarządu tej spółki wchodzą w większości cudzoziemcy, jednak kluczowe decyzje podejmowane są przez członka zarządu przebywającego w Polsce, gdzie dodatkowo siedzibę ma spółka dominująca. Kraj siedziby spółki zależnej zawarł z Polską umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania. W takiej sytuacji rezydencja podatkowa spółki kapitałowej nie jest oczywista. Może bowiem dojść do przeniesienia miejsca faktycznego zarządu poza miejsce siedziby lub miejsce, w którym zarząd formalnie jest sprawowany.
Miejsce podejmowania kluczowych decyzji w odniesieniu do spółki może być uznane za miejsce zarządu. Zatem jeśli funkcja ta sprawowana jest poza terytorium Polski, przy braku siedziby w Polsce, polską rezydencję podatkową należy wykluczyć. Odwrotnie, jeśli podmiot nie ma siedziby w Polsce, ale zarząd realizowany jest na terytorium Polski, wydaje się, że na gruncie wewnętrznego prawa podatkowego w Polsce podmiot taki będzie mógł być uznany za rezydenta podatkowego w Polsce.
Pozostawienie kryteriów rezydencji podatkowej do regulacji wewnętrznej państw prowadzi do kolizji ustawodawstw i rodzi ryzyko podwójnego opodatkowania dochodów (np. gdy jedno państwo przyjęło kryterium miejsca zarejestrowania spółki, drugie - miejsce faktycznego zarządu). W takiej sytuacji decydujące znaczenie mają dwustronne umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, które w większości za decydujące uznają kryterium sprawowania faktycznego zarządu.
Z pomocą w rozstrzyganiu wątpliwości może przyjść odpowiednia dokumentacja dotycząca miejsca siedziby dla celów podatkowych. Według polskiego ustawodawstwa, potwierdzeniem rezydencji podatkowej jest certyfikat rezydencji. Polskie prawo podatkowe definiuje certyfikat rezydencji jako zaświadczenie o miejscu siedziby podatnika dla celów podatkowych, wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca siedziby podatnika. W praktyce dokument taki stanowi podstawę w określaniu, w jakim państwie dany podmiot podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Legitymowanie się przez dany podmiot certyfikatem rezydencji potwierdza, że w świetle informacji posiadanych przez kompetentne władze podatkowe podmiot ten spełnia warunki uprawniające do uznania go za rezydenta podatkowego tego kraju. Warto mieć na uwadze, że z punktu widzenia polskiego ustawodawstwa, zastosowanie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, a co za tym idzie obniżenia stawek podatku lub zwolnienia w stosunku do nierezydentów wymaga potwierdzenia zagranicznej rezydencji podatkowej właśnie certyfikatem rezydencji.
EM
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu