Kiedy wydatki na wyżywienie trenera będą kosztem

biegły rewident, doradca podatkowy KDA Grupa Sarnowski i Wiśniewski w Poznaniu

W opisanym przypadku ocena zasadności ujęcia wydatków poniesionych na pokrycie kosztów pobytu oraz wyżywienia trenera w kosztach podatkowych sprowadzi się do oceny spełnienia warunków określonych w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Dla wskazanych wydatków ustawodawca nie przewidział wprost wyłączenia w art. 16 ustawy o CIT (katalog kosztów niepodatkowych). Rozstrzygnięcia zatem wymaga, czy poniesione wydatki można uznać za celowe, a mianowicie, czy ich poniesienie nastąpiło w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Przepis ten ma charakter subiektywny i powinien być oceniany z punktu widzenia indywidualnej działalności podatnika, z uwzględnieniem zasad racjonalnego myślenia.

Jeżeli w istocie z umowy wynikało zobowiązanie spółki do pokrycia kosztów pobytu oraz wyżywienia trenera, wówczas zasadne wydaje się uznanie tych wydatków, podobnie jak wynagrodzenia trenera czy najmu sali jako kosztu ogólnego funkcjonowania spółki, który jako taki może zostać uznany za koszt podatkowy. Podobnie zapewnienie pracownikom posiłku podczas warsztatów nie nosi znamion reprezentacji. Celem ich poniesienia jest bowiem zapewnienie uczestnikom możliwości efektywnego uczestnictwa w szkoleniu.

W specyfice branży, w której kompetencje pracowników (inżynierów) są niezwykle ważne, warsztaty wydają się uzasadniać celowość poniesienia omawianego kosztu.

Organy podatkowe w wydawanych interpretacjach, co do zasady, nie powinny oceniać ekonomicznej zasadności poniesienia przez podatnika kosztu, który miał na celu uzyskanie przychodów. Warto w tym zakresie przywołać wyrok NSA z 16 czerwca 2005 r. (sygn. akt II FSK 279/05), w którym możemy przeczytać, że działania podatnika muszą zmierzać do uzyskania przychodu, ale nie oznacza to, by organy podatkowe mogły kontrolować celowość działania podatnika. Z drugiej zaś strony, nie można twierdzić, że każdy wydatek, o ile został zrealizowany przychód, należy uznać za koszt uzyskania przychodu, gdyż oznaczałoby to negowanie możliwości badania związku wydatku z przychodem. Wydatek musi więc przyczynić się do osiągnięcia przychodu, a przynajmniej podatnik, oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą, powinien zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodów.

W kwestii VAT jeżeli uznamy, że poniesione wydatki na najem sali służą działalności opodatkowanej, nie będzie przeciwwskazań do odliczenia podatku. W przypadku pozostałych usług gastronomicznych i noclegowych, co do zasady, nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia. Do odliczenia VAT uprawniałoby ewentualne nabycie usług cateringowych.

Podstawa prawna

Ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.).

Ustawa z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.).