Umorzony kredyt to przychód, a nie zwrócony wydatek

Umorzenie kosztów przedsięwzięcia budowlanego finansowanego przy udziale kredytu jest przychodem.

Spółka wystąpiła o wydanie interpretacji indywidualnej. Z wniosku wynikało, że prowadziła budowę domów w oparciu o przepisy ustawy z 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 98, poz. 1070 z późn. zm.). Głównym źródłem finansowania budowy był kredyt zaciągnięty w Banku Gospodarstwa Krajowego - pochodzący ze środków Krajowego Funduszu Mieszkaniowego.

Ze względu na ukończenie i rozliczenia przedsięwzięcia w terminie, część kredytu na mocy tej ustawy została umorzona. Spółka spytała ministra, czy kwota umorzonego kredytu odpowiada definicji wydatku poniesionego na nabycie lub wytworzenie środków we własnym zakresie, zwróconego podatnikowi i nie stanowi jednorazowego przychodu podatkowego. Oznacza to, że spółka może zastosować art. 16 ust. 1 pkt 48 i art. 12 ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397, z późn. zm.). W praktyce więc spółka może kwotę umorzonego kredytu rozliczyć jako zwrócony wydatek, poniesiony na wytworzenie środków trwałych we własnym zakresie. Tym samym, wspomniane umorzenie stanowi przychód rozliczany w czasie, w wysokości odpisów amortyzacyjnych.

Minister finansów nie zgodził się ze spółką. Zdaniem organu, umorzenie kredytu z KFM stanowi przychód w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT. Natomiast art. 16 ust. 1 pkt 48 w sprawie nie może mieć zastosowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przyznał rację organom podatkowym, że przychodem podatkowym jest wartość umorzonego zobowiązania z tytułu zaciągniętego kredytu. Ponieważ przychód ten powstaje w dacie jego umorzenia, spółka powinna zaliczyć jego wartość do przychodów jednorazowo.

NSA oddalił również skargę kasacyjną spółki.

NSA nie zgodził się ze spółką, że umorzenie 10 proc. kosztów przedsięwzięcia budowlanego finansowanego przy udziale kredytu z Krajowego Funduszu Mieszkaniowego nie jest przychodem, lecz jest częścią wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie środków trwałych albo zwróconą podatnikowi w jakiejkolwiek formie, co znajduje odzwierciedlenie w art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT.

Według NSA powołanie się przez podatnika na unormowanie z art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy jest bezzasadne ponieważ pomija cel przepisu. Jest nim zapobieganie odpisom z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, gdy podatnik już uzyskał zwrot wydatków. W analizowanej sytuacji umorzenie wartości 10 proc. zaciągniętego kredytu nie jest zwrotem poniesionych wydatków.

Oprac. Przemysław Molik

z 7 lutego 2013 r., sygn. akt II FSK 1187/11, prawomocny.