Karę umowną można zaliczyć do kosztów, jeśli nie ma winy podatnika
Kary umowne za opóźnienie w wykonaniu usługi lub realizacji dostawy mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jeśli nie są zawinione przez podatnika i spełniają ogólne warunki wymienione w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT – orzekł Naczelny Sąd Administracyjny
Spór pomiędzy spółką a fiskusem dotyczył art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT. Wymieniono w nim wprost, jakiego rodzaju kary umowne i odszkodowania nie stanowią kosztów podatkowych. Są to kary umowne i odszkodowania z tytułu:
- wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz
- zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów, albo wykonanych robót i usług.
Od pewnego czasu NSA odczytuje ten przepis dosłownie i dopuszcza możliwość zaliczania pozostałych wypłat odszkodowawczych do kosztów uzyskania przychodów. Na przykład w wyroku z 23 listopada 2022 r. (sygn. akt II FSK 700/20) NSA podkreślił, że art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT jest wyjątkiem od ogólnej zasady wyrażonej w art. 15 ust. 1 tej ustawy, w myśl której kosztami uzyskania przychodów są wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Dlatego jako wyjątek należy go interpretować ściśle – stwierdził sąd kasacyjny. Fiskus uważa jednak inaczej. I wciąż walczy z podatnikami w sądach.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.