Podatek u źródła: problem z zakładem został rozwiązany, lecz inne wciąż są aktualne

Posiadanie przez polskie firmy zagranicznych zakładów nie należy do rzadkości. Równie częste jest kupowanie przez te zakłady, na potrzeby prowadzonej przez siebie działalności, usług od zagranicznych kontrahentów. Mimo to próżno szukać w ustawach z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 865; ost.zm. Dz.U. z 2020 r. poz. 695; dalej: ustawa o CIT) i z 6 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1387; ost.zm. Dz.U. z 2020 r. poz. 875; dalej: ustawa o PIT) przepisów, które bezpośrednio odnosiłyby się do takiej właśnie sytuacji. Za każdym razem powstaje więc pytanie, czy mają tu zastosowanie art. 21 ust. 1–2 ustawy o CIT oraz art. 29 ust. 1–2 ustawy o PIT. Zgodnie z tymi przepisami, jeżeli zapłata za wymienione w nich usługi niematerialne (np. doradcze, księgowe, badania rynku, prawne, reklamowe, przetwarzania danych, rekrutacji pracowników) jest regulowana na rzecz nierezydenta, to w Polsce powinien zostać potrącony zryczałtowany podatek dochodowy (podatek u źródła), z uwzględnieniem odpowiednich umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.