Płynność przedsiębiorstwa można poprawić

szef Departamentu Podatkowego Chałas i Wspólnicy Kancelaria Prawna

Leasing zwrotny składa się z dwóch czynności cywilnoprawnych, sprzedaży środka trwałego na rzecz instytucji leasingowej (finansującego), a następnie przekazania do używania za odpowiednim wynagrodzeniem, przez finansującego, do pierwotnego zbywcy.

Taka operacja pozwala na uwolnienie niezbędnych środków finansowych potrzebnych na prowadzenie działalności gospodarczej, jednocześnie nie pozbawiając przedsiębiorcy możliwości korzystania z wykorzystywanych środków trwałych.

Z podatkowego punktu widzenia w całej operacji leasingu zwrotnego należy wyróżnić dwie transakcje: sprzedaż środka trwałego oraz prawo do korzystania. W tym drugim przypadku w grę wchodzą umowy najmu, dzierżawy, leasingu finansowego oraz leasingu operacyjnego. W przypadku sprzedaży należy oczywiście rozpoznać przychód z tej transakcji, pomniejszony o koszty nabycia. Transakcja na gruncie podatku dochodowego powinna być więc neutralna dla przedsiębiorcy, pod warunkiem że środek trwały nie został całkowicie zamortyzowany. Nieco inaczej wygląda kwestia na gruncie podatku od towarów i usług. Jeżeli przedsiębiorca miał prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem tego środka, co do zasady będzie musiał podatek odprowadzić, jednak obciąży nim finansującego.

Najbardziej opłacalne dla przedsiębiorcy jest korzystanie z własnego środka trwałego (doszło do transakcji sprzedaży, stąd prawna własność rzeczy należy do finansującego) na podstawie umowy, którą można zaliczyć na gruncie ustaw podatkowych do leasingu operacyjnego. Przy tej opcji korzystania całość raty leasingowej stanowi dla przedsiębiorcy koszt uzyskania przychodu, a nie tylko sama część odsetkowa. Spłata rat leasingowych może generować dla przedsiębiorcy wyższe koszty niż amortyzacja własnego środka trwałego, co oczywiście przekłada się na lepszy wynik finansowy. Należy zwrócić uwagę na warunki umowy leasingu, tak aby spełniała ona przesłanki do uznania jej za leasing operacyjny, w szczególności dotyczące okresu trwania tej umowy, przedmiotu i sumy opłat odpowiadającej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych. Trzeba pamiętać, że tej formy leasingu nie można zastosować do korzystania z gruntów. W tym przypadku znajdzie zastosowanie leasing finansowy, jednak umowę dotyczącą nieruchomości można zakwalifikować w ten sposób, aby korzystanie z samego gruntu spełniało przesłanki umowy leasingu finansowego, natomiast korzystanie z nieruchomości budynkowych leasingu operacyjnego.

Po zakończeniu okresu leasingu istotna jest możliwość wykupu środka trwałego przez przedsiębiorcę. W tym ostatnim stadium umowy również pojawiają się preferencje, bowiem może on zostać sprzedany znacznie poniżej wartości rynkowej, co oznacza, że nawet za symboliczna złotówkę.

Możliwości, jakie daje finansowanie działalności gospodarczej w drodze leasingu operacyjnego, są zatem warte rozważenia, w szczególności jeżeli przedsiębiorca ma do uwolnienia środki zamrożone w majątku trwałym.