Czy w sprawach podatkowych stosować językową wykładnię przepisów

Prymat wykładni językowej stwierdził już Sąd Najwyższy w uchwale w składzie siedmiu sędziów z 11 czerwca 1996 r. (sygn. akt III CZP 52/96). Wskazał, że wykładnia językowa na gruncie prawa podatkowego jest dominująca, gdyż każde odejście od gramatycznej treści przepisu powoduje niepożądane konsekwencje praktyczne, zwłaszcza gdy uwzględni się zasadę powszechności obowiązku podatkowego. Takie stanowisko zostało potwierdzone w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 lutego 2002 r. (sygn. akt FPS 13/2001), w której stwierdzono, że mając na względzie prymat wykładni językowej na gruncie prawa daninowego, wynikający zarówno z restrykcyjnego charakteru zawartych w nim norm, jak i sposobu redagowania przepisów, z których te normy się wyprowadza, przede wszystkim należy skoncentrować się na poprawnym odczytaniu znaczenia językowego.