Jak można rozliczać wydatki na inwestycje w nowoczesne rozwiązania

Chodzi o zaawansowane rozwiązania techniczne i zastosowanie najnowszych odkryć naukowych w praktyce. Rozróżnia się dwa rodzaje technologii: hard i soft. Hard to maszyny, urządzenia oraz oprogramowanie, natomiast soft to wiedza technologiczna w postaci wartości niematerialnych i prawnych, a w szczególności wyniki badań i prac rozwojowych, która umożliwia wytwarzanie nowych lub lepszych wyrobów lub usług.

Niewielu przedsiębiorców wykorzystuje fakt, że inwestycja w nowe technologie daje możliwość skorzystania z ulgi w podatku dochodowym na podstawie art. 18b ustawy o CIT oraz art. 26c ustawy o PIT. Ustawodawca, chcąc zachęcić przedsiębiorców do wprowadzenia nowoczesnych technologii, począwszy od 2006 roku, wprowadził pewnego rodzaju premię dla dokonujących takich inwestycji w postaci ulgi na nowe technologie.

W ramach ulgi podatnicy mogą odliczyć od podstawy opodatkowania nawet 50 proc. kwoty wydatków poniesionych na nabycie nowych technologii, w drodze umowy o przeniesienie praw do tych technologii lub prawa do korzystania z nich. Zgodnie z ustawą za nowe technologie uważa się wiedzę technologiczną, która stanowi wartość niematerialną i prawną, umożliwia wytwarzanie nowych lub udoskonalonych wyrobów lub usług i która nie jest stosowana na świecie przez okres dłuższy niż ostatnich 5 lat. Innowacyjność technologii musi też być potwierdzona opinią niezależnej od podatnika jednostki naukowej w rozumieniu ustawy z 8 października 2004 r. o zasadach finansowania nauki. Taką opinię, na podstawie art. 2 pkt 9 powołanej ustawy, mogą wydać m.in.: podstawowe jednostki organizacyjne uczelni w rozumieniu statutów tych uczelni, placówki naukowe Polskiej Akademii Nauk, jednostki badawczo-rozwojowe.

Wydatkami uprawniającymi do ulgi mogą być wydatki poniesione np. na nabycie prawa do korzystania z programu komputerowego typu ERP. W sytuacji gdy spółka poniosła wszystkie wydatki na zakup systemu, montaż oraz I etap wdrożenia w 2011 roku, wówczas skorzysta z ulgi w wysokości 50 proc. wydatków uwzględnionych w wartości początkowej w części, w jakiej została zapłacona w roku podatkowym, w którym nową technologię wprowadzono do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych lub w roku następnym, jeżeli nie została zwrócona podatnikowi w jakiejkolwiek formie. Oznacza to, że spółka może rozliczyć wydatki w 2011 roku.

Do wydatków objętych ulgą zalicza się nie tylko nakłady na zakup samej technologii, ale też wszystkie inne wydatki, które wiążą się z tym zakupem i wpływają na wartość początkową, np. montaż czy też koszty wdrożenia.

Jeżeli spółka dokonała przedpłat na poczet wydatków w roku poprzedzającym, w którym wprowadziła nową technologię do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, tj. w 2010 roku, wówczas uznaje je za poniesione w roku jej wprowadzenia do ewidencji, tj. w 2011 roku.

Może się zdarzyć, że spółka poniesie jeszcze dodatkowe koszty związane z II etapem wdrożenia w latach następnych, np. w 2012 roku. Wówczas będzie mogła rozliczyć te wydatki w ramach nowej ulgi, jeżeli spełnione zostaną warunki jak w przypadku I etapu wdrożenia. W przeciwnym razie spółka nie będzie miała prawa do skorzystania z ulgi.

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono wydatki na nabycie nowej technologii. W sytuacji gdy podatnik poniesie za rok podatkowy stratę lub wielkość dochodu będzie niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia w całej kwocie lub pozostałej części dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie trzy lata podatkowe, licząc od końca roku, w którym nową technologię wprowadzono do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych. Warto wiedzieć, że prawo do odliczenia nie przysługuje podatnikowi, jeżeli w roku podatkowym lub w roku poprzedzającym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia.

Skorzystanie z ulgi nie ogranicza prawa podatnika do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od nabytej technologii stanowiącej dla celów amortyzacji wartość niematerialną i prawną. Na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT i art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy o PIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonych od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconych podatnikowi w jakiejkolwiek formie. Zasady te jednak nie dotyczą ulgi na nabycie nowych technologii zgodnie z art. 18b ust. 11 ustawy o CIT i art. 26c ust. 11 ustawy o PIT. W konsekwencji możliwość zastosowania ulgi prowadzi do osiągnięcia korzyści podatkowej poprzez zaliczenie do kosztów podatkowych 50 proc. poniesionych wydatków oraz odpisów amortyzacyjnych z tytułu zakupu nowych technologii.

@RY1@i02/2011/140/i02.2011.140.130.005b.001.jpg@RY2@

Fot. Artur Chmielewski

Dorota Kaszubska, koordynator zespołu w FPA Group

Rozmawiała Ewa Ciechanowska