Dziennik Urzędowy UE L 188

Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 595/2009 z 18 czerwca 2009 r. dotyczące homologacji typu pojazdów silnikowych i silników w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z pojazdów ciężarowych o dużej ładowności (Euro VI) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i obsługi technicznej pojazdów, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 i Dyrektywę 2007/46/WE oraz uchylające Dyrektywy 80/1269/EWG, 2005/55/WE i 2005/78/WE

20 dnia po opublikowaniu, tj. 7 sierpnia 2009 r. Obowiązuje w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Na żądanie producenta homologację kompletnego pojazdu wydaną na podstawie tego rozporządzenia rozszerza się na pojazd niekompletny o masie odniesienia nieprzekraczającej 2610 kg. Czyni się tak, jeżeli producent może wykazać, że wszystkie rodzaje nadwozia przewidywane do zabudowania na niekompletnym pojeździe zwiększają masę odniesienia pojazdu powyżej 2610 kg. Na żądanie producenta homologację typu pojazdu wydaną na podstawie tego rozporządzenia i przepisów wykonawczych rozszerza się na warianty i wersje o masie odniesienia przekraczającej 2380 kg, pod warunkiem że spełniają również wymagania dotyczące emisji gazów cieplarnianych i zużycia paliwa ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 715/2007 i w przepisach wykonawczych do niego.

Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 596/2009 z 18 czerwca 2009 r. dostosowujące do decyzji Rady 1999/468/WE niektóre akty podlegające procedurze, o której mowa w art. 251 Traktatu, w zakresie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą – Dostosowanie do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą – Część czwarta

20 dnia po opublikowaniu, tj. 7 sierpnia 2009 r. Obowiązuje w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Dostosowanie zostało podyktowane postępem technicznym. Dotyczy m.in. Dyrektywy 97/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 16 grudnia 1997 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do środków dotyczących ograniczenia emisji zanieczyszczeń gazowych i pyłowych z silników spalinowych montowanych w maszynach samojezdnych nieporuszających się po drogach, Dyrektywy 98/79/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 27 października 1998 r. w sprawie wyrobów medycznych używanych do diagnozy in vitro, Dyrektywy 1999/5/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 9 marca 1999 r. w sprawie urządzeń radiowych i końcowych urządzeń telekomunikacyjnych oraz wzajemnego uznawania ich zgodności, Dyrektywy 1999/5/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 9 marca 1999 r. w sprawie urządzeń radiowych i końcowych urządzeń telekomunikacyjnych oraz wzajemnego uznawania ich zgodności, Dyrektywy 2001/20/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 4 kwietnia 2001 r. w sprawie zbliżania przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich, odnoszących się do wdrożenia zasady dobrej praktyki klinicznej w prowadzeniu badań klinicznych produktów leczniczych, przeznaczonych do stosowania przez człowieka, Dyrektywy 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów leczniczych, Dyrektywy 2006/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 17 maja 2006 r. w sprawie maszyn.

Rady (WE) nr 597/2009 z 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (wersja ujednolicona)

20 dnia po opublikowaniu, tj. 7 sierpnia 2009 r. Obowiązuje w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Cło wyrównawcze może zostać nałożone w celu skompensowania wszelkich przyznanych subsydiów bezpośrednio lub pośrednio, dla wytworzenia, wywozu lub przywozu rzeczy, której dopuszczenie do swobodnego obrotu we Wspólnocie powoduje szkodę. I nawet jeśli produkty nie są bezpośrednio przywożone do Wspólnoty z kraju pochodzenia, lecz z kraju pośredniczącego, także stosuje się przepisy tego rozporządzenia, natomiast transakcja lub transakcje, tam gdzie to stosowne, są uznawane za przeprowadzone między krajem pochodzenia a Wspólnotą. Wyliczając kwotę subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych, bierze się pod uwagę korzyści odbiorcy stwierdzone w dochodzeniu w sprawie subsydiowania. Zazwyczaj okres ten jest najbliższym okresem obrachunkowym beneficjanta, lecz może być także innym, przynajmniej sześciomiesięcznym czasem poprzedzającym wszczęcie dochodzenia, dla którego dostępne są m.in. dane finansowe.