Literackie nowości

Nie bez powodu "Subtelny urok samobójstwa" zebrał w ubiegłym roku wiele nagród literackich na świecie. Autorka powieści Judith Claire Mitchell ma wisielcze poczucie humoru i wyrazisty, błyskotliwy styl. Doskonale wie, jak dozować czytelnikowi śmiech i łzy, a swoich bohaterów bezlitośnie dźga ostrzem ironii. Lady, Vee i Delph to trzy siostry. Choć każda jest inna, wszystkie okazują się uroczymi dziwadłami o skłonnościach do melancholii i autoagresji. Wkrótce ma się skończyć dwudziesty wiek, ale trzy panie mają ważniejsze sprawy na głowie niż obawy o pluskwę milenijną. Wraz z końcem tysiąclecia postanawiają skończyć ze sobą. Skąd ten osobliwy pomysł? Wszystko przez klątwę, która ciąży na rodzinie. Siostry są przekonane, że za grzechy przodków płaci się do czwartego pokolenia, a one mają za co płacić. Od lat dręczy je uporczywe pytanie, jak żyć ze świadomością, że ich pradziadek wynalazł śmiercionośny gaz, który w czasie wojny wykorzystywali naziści w komorach gazowych. Jak żyć, dźwigając wieczne poczucie winy za Holocaust? Najgorsze, że nawet umrzeć nie da się bez narażania się na śmieszność. Siostry to postaci tragiczne i groteskowe zarazem. Taka sama jest historia rodziny, którą bohaterki spisują na ponad trzystu stronicach przed planowanym samobójstwem. Są w niej romantyczne miłości, wielkie ambicje, osiągnięcia i gorycz rozczarowań. Czytając "Subtelny urok samobójstwa", czytelnik niejednokrotnie uśmieje się do łez, ale w głębszej warstwie to przeraźliwie smutna i piękna opowieść. Mitchell stawia pytania o więzy rodzinne, poczucie zbiorowej odpowiedzialności i fatalizm ludzkiego losu. Śmiech jest po to, żeby to wszystko dało się jakoś znieść.