MAGAZYN

Jarosław Kaczyński umiał poświęcić swoje osobiste ambicje, żeby partia mogła odnieść sukces w wyborach. Donald Tusk tego nie potrafi,

Koalicja powinna przestać traktować Radę Ministrów jak układankę partyjno-personalną i spojrzeć na rząd jak na organ mający skutecznie rozwiązywać realne problemy

Metale strategiczne stały się synonimem bajkowego Sezamu. Panuje przekonanie, że to właśnie w miedzi, kobalcie, neodymie czy lutecie kryją się nie tylko krociowe zyski dziś, lecz także klucz do panowania w przyszłości nad światem. Dobrze sobie na ten temat poczytać. Choć od razu muszę przestrzec, że nie płyną z tych lektur (zazwyczaj) wnioski budujące dla Zachodu. Nie inaczej jest z pracą ekonomistów z Centrum Badawczego im. Enrica Fermiego w Rzymie.

Podatek majątkowy może przynosić bardziej pożądane ekonomicznie rezultaty.

Donald Tusk stracił to, co było jego ogromną zaletą w latach 2007–2014: słuch społeczny, czyli właściwe odczytywanie nastrojów, potrzeb i oczekiwań ludzi

Deregulacja to najgorętszy temat wiosennego sezonu politycznego. Miał być sprint, a kierownicę procesu oddano w ręce strony społecznej. W maju Rafał Brzoska złożył pakiet propozycji ustawowych i przekazał pałeczkę rządowi. W tym tygodniu premier Donald Tusk zaprezentował wyniki pierwszego etapu inicjatywy „Sprawdzamy”.

Utworzenie Centrum Lemkina, dokumentującego rosyjskie zbrodnie w Ukrainie, było polskim sukcesem. Zorganizowana przez nie w Berlinie wiosną 2023 r. wystawa „Shards of Unjudged Crimes” (Strzępki zbrodni nieosądzonych) zyskała rozgłos, bo pokazała przejmujące autentyzmem świadectwa zbrodni. „Są one głosem Ukrainy i świata, domagającym się rozliczenia i zatrzymania przestępstw wyrządzanych przez rosyjskie wojska” – trafnie tłumaczyli organizatorzy.