MAGAZYN

Ta książka nie jest przełomowa, nie wyrzuci czytelnika z zastanych torów myślowych ani też nie pokaże fundamentalnie odmiennego punktu widzenia. Ale proszę mnie źle nie zrozumieć: „Nowy porządek globalny” Bartłomieja Radziejewskiego nie jest lekturą słabą ani banalną. To rzecz całkiem niezła. Nawet jeśli bez fajerwerków, to wartościowa i momentami pouczająca.

Inflacja postrzegana jest jako najgorsza z plag. A jednak wzrost cen może mieć pozytywne strony, o czym przekonuje nas ekonomista i badacz nierówności majątkowych z Uniwersytetu Nowojorskiego Edward Wolff. W nowej pracy przypomina, że w latach 1983–2019 w Stanach Zjednoczonych realne dochody średniego gospodarstwa domowego wzrosły o 34 proc. „Dochody realne” oznaczają to wszystko, co zostaje po odjęciu inflacji od dochodów nominalnych. 

W 2024 r. największych zmian należy się spodziewać w źródłach odnawialnych i energetyce węglowej. W branży to będzie rok jak plac budowy.

Rozdawnictwo zwykle kojarzy się z rozbuchanymi transferami pieniężnymi trafiającymi także do tych, którzy niespecjalnie ich potrzebują. Uważa się je za podstawowy instrument polityki ugrupowań populistycznych, które zdobywają dzięki niemu szerokie poparcie w wyborach. Ich krytycy nazywają to korumpowaniem elektoratu albo polityką klientelistyczną, gdyż wyborcy mają się tak uzależnić się od transferów państwowej gotówki, że utrzymanie standardu życia staje się zależne od utrzymania się populistów u władzy.

Instytucje publiczne są ważne nie same w sobie. One są ważne dlatego, że dzięki nim ludzie mogą sobie ufać nawzajem.

Wydaje się, że polscy politycy – bez względu na to, którą ze stron reprezentują – chcą wszystkiego, wszędzie i zaraz. Artykuł 2 konstytucji, na który powołują się wszyscy, można by już zmienić na: „Rzeczpospolita Polska jest niedemokratycznym państwem bezprawia urzeczywistniającym zasadę sprawiedliwości Kalego”. Tyle że nie da się jasno wskazać daty tej transformacji.