Wynagrodzenie nie zawsze musi być wypłacane bezpośrednio pracownikowi

Wynagrodzenie stanowi jeden z podstawowych elementów umowy o pracę. Świadczenie pracy w polskim systemie prawa pracy nie może być dokonywane nieodpłatnie. Zazwyczaj wynagrodzenie wypłacane jest z dołu, tj. po wykonanej pracy. Nie ma jednak przeszkód prawnych do ustalenia pomiędzy stronami, że wynagrodzenie będzie płatne z góry (wyrok Sądu Najwyższego z 4 sierpnia 1999 r., sygn. akt I PKN 191/99). Tak samo ustawodawca pozostawił dowolność pracodawcy w ustaleniu częstotliwości, przy czym wynagrodzenie nie może być wypłacane rzadziej niż raz w miesiącu. Wyłączone spod tego nakazu są świadczenia o charakterze okresowym, np. premia kwartalna. Wcześniejsze wypłacenie wynagrodzenia za przyszły okres rozliczeniowy nie może być traktowane jak zaliczka. Jest to ewentualnie nadpłata.

Pracodawca ma bezwzględny obowiązek wypłacić pracownikowi wynagrodzenie za pracę w wysokości umówionej, ale także to wynagrodzenie, które ze względu na pewne zdarzenia mu z mocy prawa przysługuje, np. za pracę świadczoną w porze nocnej, pracę w warunkach szczególnych, godzinach nadliczbowych czy wszelkiego rodzaju odprawy, nagrody jubileuszowe i inne świadczenia związane z pracą.