Jakie są zasady zatrudniania pracownika tymczasowego

Zatrudnienie w taki sposób byłoby niezgodne z prawem, ponieważ własnych pracowników nie można przyjąć do wykonywania pracy również jako pracowników tymczasowych.

Przepisy prawa pracy preferują typowy sposób zatrudnienia. Wykonywanie pracy przez pracowników wypożyczonych z agencji pracy tymczasowej w założeniu ma dotyczyć krótszych okresów i nie powinno zastępować stosunków pracy opartych na kodeksie pracy.

Gdyby doszło do skierowania pracownika tymczasowego do pracodawcy, z którym łączy go typowa umowa o pracę, świadczyłby on tą samą pracę na podstawie dwóch różnych stosunków prawnych. Z tego powodu przepisy zakazują wykonywania pracy na rzecz pracodawcy użytkownika przez pracowników pozostających z nim w stosunku pracy. Przepis zakazujący nie wskazuje, by chodziło tylko o prace tego samego rodzaju, więc przyjąć należy, iż dotyczy on jakiejkolwiek pracy wykonywanej na rzecz własnego pracodawcy.

W piśmiennictwie wypowiadane są jednak kontrowersyjne poglądy, iż dopuszczalne jest zatrudnianie przez pracodawcę pracownika własnego jako pracownika tymczasowego, przy pracy innego rodzaju niż wynikająca z umowy o pracę. Przepis zakazujący takiego zatrudnienia nie określa bowiem konsekwencji jego obejścia. Brak jest w tej kwestii wypowiedzi orzecznictwa Sądu Najwyższego.

Można jednak uznać, że umowa o pracę tymczasową byłaby w takim przypadku nieważna. Pracownik występujący w podwójnej roli miałby w tej sytuacji roszczenie o ustalenie nieważności umowy o pracę tymczasową i jednocześnie ustalenie, że również w zakresie, w jakim świadczył pracę jako pracownik tymczasowy, łączyła go z pracodawcą umowa o pracę, tyle że w wyższym wymiarze niż ta określona na piśmie.

Jednym z celów wprowadzenia omawianego zakazu jest uniknięcie obejścia przez pracodawcę przepisów kodeksu pracy o obowiązku wypłacania pracownikom wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych. W konkretnych przypadkach złamanie zakazu przez pracodawcę i udowodnienie przez pracownika, że w rzeczywistości wykonywał pracę wyłącznie na podstawie stosunku pracy z pracodawcą, może zatem skutkować powstaniem u niego roszczenia o zapłatę wynagrodzenia za nadgodziny i inne świadczenia wynikające ze stosunku pracy, a uzależnione od wymiaru czasu pracy.

Rafał Krawczyk

sędzia Sądu Okręgowego w Toruniu

Art. 58, par. 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. nr 16, poz. 93 z późn. zm.).

Art. 4 ustawy z 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych (Dz.U. nr 166, poz. 1608 z późn. zm.).