Pobieranie dodatków solidarnościowych przysporzy kadrom dodatkowej pracy

Od 21 czerwca 2020 r. pracownicy zwolnieni z pracy w związku z COVID-19 mogą występować do ZUS o wypłatę dodatków solidarnościowych, które wprowadzono ustawą z 19 czerwca 2020 r. o dodatku solidarnościowym przyznawanym w celu przeciwdziałania negatywnym skutkom COVID-19 (Dz.U. poz. 1068; dalej: ustawa). Taki dodatek może przysługiwać maksymalnie za okres od czerwca do sierpnia 2020 r., o ile zwolniony pracownik złożył wniosek o to świadczenie do 30 czerwca br. Jeśli zaś wniosek zostanie złożony w lipcu, to dodatek solidarnościowy będzie przysługiwał już tylko za dwa miesiące.

Zgodnie z art. 3 ust. 10 ustawy czas pobierania takiego dodatku wlicza się do okresu pracy wymaganego do nabycia lub zachowania uprawnień pracowniczych. Ustawa wprowadza jednocześnie dwa wyjątki od tej zasady – okresu pobierania dodatku solidarnościowego nie zalicza się do okresu zatrudnienia, od którego zależy nabycie prawa do urlopu wypoczynkowego, ani do stażu pracy określonego w odrębnych przepisach, wymaganego do wykonywania niektórych zawodów. Tak więc służby kadrowe w zakładowym stażu pracy będą musiały uwzględniać nowy okres wynoszący maksymalnie trzy miesiące.