Pracownik nie zawsze musi wyrazić zgodę na wypłatę pensji na rachunek

Wypłata pensji na rachunki bankowe pracowników to obecnie powszechna praktyka. Choć zgodnie z kodeksem pracy zasadą jest wypłata wynagrodzenia do rąk pracownika. Inna forma wypłaty dopuszczalna jest tylko w dwóch sytuacjach.

Po pierwsze, w przypadku zgody pracownika na przekazywanie na rachunek bankowy jego wynagrodzenia. Po drugie, w sytuacji gdy wynika to z układu zbiorowego pracy.

Zgoda na dokonywanie wypłaty wynagrodzenia za pracę w innej formie niż do rąk własnych pracownika, a więc za pośrednictwem jego rachunku bankowego, jest oświadczeniem woli. Powinno być ono wyrażone w formie pisemnej.

Kodeks pracy nie wypowiada się co do jego treści, wymagając jedynie, aby oświadczenie zawierało wyraźną zgodę pracownika na taki, a nie inny sposób wypłaty wynagrodzenia. W piśmie należy więc określić formę wypłaty (przekazywanie pensji na rachunek bankowy), a ze względów czysto praktycznych należy również wskazać bank i numer konta, za pośrednictwem którego ma ona być wypłacana.

Jeżeli u pracodawcy nie obowiązuje układ zbiorowy, a pracownik nie złożył oświadczenia wyrażającego zgodę na dokonywanie wypłaty za pośrednictwem banku, pracodawca nie może narzucić mu takiego sposobu wypłaty. Nie można również uregulować tej kwestii w innych przepisach zakładowych, np. w regulaminie pracy czy wynagradzania (zob. wyrok SN z 24 września 2003 r., I PK 324/2002, OSNP 2004/18/313).

Pracodawca powinien też pamiętać, że przekazywanie pensji pracowniczej w formie bezgotówkowej w żadnym razie nie zwalnia go z obowiązku przestrzegania ustalonego terminu wypłaty i z ewentualnej odpowiedzialności za opóźnienia w wykonaniu zobowiązania wobec pracowników. Zasada dokonywania wypłaty w ustalonym terminie wiąże bowiem pracodawcę niezależnie od przyjętej formy.

Dla pracodawcy oznacza to obowiązek dokonania przelewu pensji w takim terminie, aby pracownik mógł nią dysponować na rachunku bankowym w dniu ustalonym jako dzień jej wypłaty. Odstępstwo od stosowania tej zasady może mieć jednak miejsce w przypadku umowy dotyczącej transferu wynagrodzenia pracownika na rachunek bankowy prowadzony w innym państwie niż miejsce świadczenia pracy (zob. wyrok SN z 19 marca 2008 r. I PK 244/2007, Lex Polonica nr 2028033).

Pracownik, który wyraził zgodę na dokonywanie wypłaty jego pensji na rachunek bankowy, nie jest nią związany na zawsze i może w każdej chwili zmienić swoje zdanie. Zmiana jego woli może być szczególnie uzasadniona, gdy ze względów praktycznych kontynuowanie tej formy wypłaty byłoby niemożliwe, np. w sytuacji gdy następuje likwidacja rachunku bankowego.

Pracownik może zatem cofnąć zgodę na wypłacanie wynagrodzenia za pracę w formie przelewu na konto bankowe. Pracownik ma również prawo zmienić dyspozycję w tym zakresie, np. wskazać inny bank lub inny numer rachunku bankowego. Cofnięcie oświadczenia lub jego zmiana powinna nastąpić w formie pisemnej (zob. wyrok SN z 21 lutego 2002 r. I PKN 917/2000, OSNP 2004/4/61).