Autopromocja
Dziennik Gazeta Prawana logo
Prawo pracy

Sprzeciw pracownika nie musi być na piśmie

26 listopada 2009
Ten tekst przeczytasz w 1 minutę

Zawiadomienie pracownika o ukaraniu nie zawsze kończy sprawę. Pracownik może bowiem wnieść do pracodawcy sprzeciw od wymierzonej kary porządkowej.

Jeżeli zastosowanie kary porządkowej nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa, pracownik może złożyć sprzeciw. Powinien uczynić to w ciągu 7 dni od dnia zawiadomienia go o ukaraniu. Pracodawca nie może wymagać, aby pracownik złożył w tym celu pismo, gdyż przepisy kodeksu pracy nie ustalają pisemnej formy sprzeciwu. Niewątpliwie jednak zachowanie tej formy leży w interesie zainteresowanego. W treści sprzeciwu pracownik winien wykazać, z jakich powodów kwestionuje decyzję pracodawcy, a więc określić, na czym polegało naruszenie przepisów prawa przy wymierzaniu mu kary porządkowej.

Jeżeli do pracodawcy wpłynie sprzeciw pracownika, wówczas jego rola polega na rozstrzygnięciu, czy uwzględnić sprzeciw czy też go odrzucić (po rozpatrzeniu stanowiska reprezentującej pracownika organizacji związkowej, jeżeli taka w zakładzie działa). W tym drugim przypadku konieczna jest reakcja przed upływem czternastu dni od daty wniesienia sprzeciwu.

W orzecznictwie SN przyjmuje się, że warunek ten spełnia sporządzenie i wysłanie w wyznaczonym terminie pisma odrzucającego sprzeciw pracownika (zob. wyrok z 19 lutego 1999 r., I PKN 586/98; OSNAP 2000/7, poz. 269). O uwzględnieniu sprzeciwu pracodawca nie musi informować pracownika, choć nie ma przeszkód, aby wyraził on swoją wolę na piśmie. Brak takiego zawiadomienia i tak jednak spowoduje skuteczne uwzględnienie sprzeciwu z mocy prawa po upływie czternastu dni od dnia jego wniesienia.

Pracodawca musi pamiętać, że po odrzuceniu sprzeciwu, pracownik nadal może nie zgadzać się z jego decyzją i skorzystać z sądowej kontroli nałożonej kary porządkowej. Na wniesienie powództwa do sądu pracy pracownik ma czternaście dni od dnia zawiadomienia go o odrzuceniu sprzeciwu.

Ważne O uwzględnieniu sprzeciwu pracodawca nie musi informować pracownika - prawo nie zabrania mu jednak wyrazić tej woli na piśmie

Danuta Klucz

gp@infor.pl

Podstawa prawna

Art. 112 par. 1 i 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).

Dziękujemy za przeczytanie artykułu!
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.