Oznaczony obszar kraju może stanowić miejsce pracy

Miejscem pracy nie musi być lokal, pomieszczenie lub posesja mające stały adres i znajdujące się w jednej miejscowości. Przez pojęcie miejsce pracy można rozumieć albo stały punkt w znaczeniu geograficznym, albo pewien oznaczony obszar, strefę określoną granicami jednostki administracyjnej podziału kraju lub w inny dostatecznie wyraźny sposób, w którym ma nastąpić świadczenie pracy (wyrok SN z 1 kwietnia 1985 r., akt I PR 19/85, OSP 1986/3/46). Uzgodnione przez strony miejsce wykonywania pracy musi być jednak ściśle związane z jej rodzajem.

Jeśli rodzaj pracy uzgodniony przez strony polega na stałym przemieszczaniu się pracownika po określonym obszarze, to praca na tym obszarze jest wykonywana w miejscu pracy (m.in. postanowienie SN z 13 maja 2008 r., II PZP 8/08, LEX nr 485856).

Sposób określenia miejsca pracy nie może jednak powodować nieuzasadnionego obciążenia dla pracownika. Z tego względu, zgodnie z wyrokiem SN z 11 kwietnia 2001 r., I PKN 350/00, OSNP 2003/2/36, miejsce wykonywania pracy powinno zostać ustalone w taki sposób, aby pracownik miał możliwość wykonania zadań, wliczając w to czas dojazdu do miejsca ich wykonania, w ramach umówionej dobowej i tygodniowej normy czasu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym.

Stałe wykonywanie zadań w różnych miejscowościach i terminach, których wyboru dokonuje każdorazowo sam pracownik w ramach uzgodnionego rodzaju pracy, nie jest natomiast podróżą służbową (art. 77⁵ par. 1 k.p.). Dla pracownika podróżą służbową byłoby jednak wykonanie - na polecenie pracodawcy - zadania (np. pozyskania klienta) w miejscowości znajdującej się poza obszarem ustalonym dla niego jako miejsce wykonywania pracy.