W styczniu upływają terminy złożenia rocznego rozliczenia wpłat na PFRON

Terminy do złożenia podsumowujących dokumentów sprawozdawczych, tj. deklaracji rocznego rozliczenia wpłat na PFRON (DEK-R), o których mowa w art. 21, 23, 31 i 33 ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (dalej ustawa), rocznej informacji INF-2 dotyczącej zwolnienia z wpłat, o których mowa w art. 21 ustawy oraz półrocznej informacji dotyczącej spełniania warunków legitymowania się statusem zakładu pracy chronionej i zakładu aktywności zawodowej (INF-W), upływają 20 stycznia 2011 r.

Ponadto - mimo braku obowiązku rocznego rozliczenia dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych, o których mowa w art. 26a ustawy oraz refundacji składek na ubezpieczenia społeczne osób niepełnosprawnych (art. 25a ustawy) - styczeń jest miesiącem, w którym warto zwrócić uwagę na ewentualne zaległości wobec PFRON. Nieuregulowanie ich do 31 stycznia przesądzi o odmowie wypłaty prawnie wstrzymanego dofinansowania lub refundacji za poprzedni rok.

Pracodawcy zobowiązani do wpłat na PFRON mają obowiązek rocznego rozliczenia wpłat.

W myśl art. 49 ust. 2 ustawy pracodawcy dokonują wpłat, o których mowa w art. 21 ust. 1, art. 23, art. 31 ust. 3 pkt 1 i art. 33 ust. 4a, 7 i 7a tej ustawy, w terminie do dnia 20. następnego miesiąca po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności powodujące powstanie obowiązku wpłat, składając równocześnie zarządowi PFRON deklaracje miesięczne i roczne.

W terminie do 20 stycznia 2011 roku pracodawca złoży zatem oprócz deklaracji za grudzień 2010 roku (odpowiednio DEK-I-0, DEK-I-a, DEK-I-b, DEK-II, DEK-II-a, DEK-W) także roczną deklarację rozliczenia wpłat na PFRON (DEK-R) za 2010 rok.

Deklaracje te będą po raz ostatni składane według wzorów określonych w rozporządzeniu ministra gospodarki, pracy i polityki społecznej z 6 czerwca 2003 r. w sprawie ustalenia wzorów deklaracji składanych Zarządowi Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych przez pracodawców zobowiązanych do wpłat na ten fundusz (Dz.U. nr 105, poz. 989) - dalej rozporządzenie. Natomiast deklaracje za późniejsze okresy będą docelowo składane na nowych formularzach obecnie przygotowywanych przez resort pracy.

Deklaracja rocznego rozliczenia wpłat na PFRON (DEK-R) składa się z ośmiu części.

Pierwsza część DEK-R to część informacyjna, z której wynika, kto, kiedy, na jakiej podstawie i komu składa ten dokument. Wynika z niej, że DEK-R za 2010 rok składają zarządowi PFRON pracodawcy, którzy byli zobowiązani za co najmniej jeden z miesięcy 2010 roku do którejkolwiek z wpłat wymienionych w art. 49 ustawy, a więc pracodawcy zobowiązani do wpłaty z tytułu:

● niezapewniania w co najmniej jednym z miesięcy 2010 roku wymaganego poziomu zatrudnienia osób niepełnosprawnych (art. 21 ust. 1, 2a i 2g lub art. 2b i 2g ustawy),

● nieprawidłowego rozwiązania w 2010 roku umowy o pracę z osobą niepełnosprawną, wymagającą zorganizowania stanowiska pracy stosownie do jej potrzeb w związku z utratą zdolności do zatrudnienia na dotychczasowym stanowisku pracy w wyniku wypadku przy pracy lub choroby zawodowej (art. 23 ustawy),

● korzystania w 2010 roku ze zwolnień lub preferencji podatkowych przez prowadzącego zakład pracy chronionej (ZPChr),

● stwierdzonych w 2010 roku nieprawidłowości w gospodarowaniu środkami zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (ZFRON) (art. 33 ust. 4a pkt 2 ustawy),

● utraty w 2010 roku prawa do dysponowania środkami ZFRON (art. 33 ust. 7 i 7a ustawy).

Druga część DEK-R (blok A) zawiera dane pracodawcy. Należy wskazać, ze pracodawca powinien wypełnić wszystkie pozycje, chyba że przepisy nie przewidują nadawania danemu typowi pracodawców poszczególnych numerów identyfikacyjnych - wówczas odpowiednie pola dotyczące numerów identyfikacyjnych powinny pozostać niewypełnione (dotyczy to np. niektórych pracodawców zatrudniających pracowników dla celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą, pracodawców będących wewnętrznymi jednostkami organizacyjnymi innych podmiotów czy pracodawców o specyficznym statusie, np. niektórych jednostek wojskowych).

Część trzecia deklaracji, tj. blok B, zawiera informację o okresie sprawozdawczym i rodzaju deklaracji.

Wypełniając DEK-R, w pozycji 11 należy wpisać 2010, a w pozycji 12 należy zaznaczyć pole 1 (deklaracja zwykła) zawsze w przypadku składania deklaracji po raz pierwszy za dany okres sprawozdawczy. Natomiast pole 2 w pozycji 12 zaznacza się w przypadku korygowania deklaracji, niezależnie od przyczyny składania korekty (deklaracje wpłat mogą być korygowane w odniesieniu do każdej pozycji, jeżeli dane wykazane w deklaracji zwykłej z jakiegokolwiek powodu - omyłki, błędów rachunkowych, błędnej analizy stanu faktycznego lub prawnego, przeoczenia itd. - różniły się od danych, które powinny być wykazane w prawidłowo sporządzonej deklaracji).

Część czwarta, tj. blok C opisuje pośrednio zakres obowiązków wpłat, którym podlegał pracodawca w roku sprawozdawczym.

W bloku C1 pracodawca oświadcza (wstawiając znak x w odpowiednich polach), jakie składał deklaracje dotyczące wpłat na PFRON za 2010 rok. Ma on do wyboru deklaracje: DEK-I-0, DEK-I-a, DEK-I-b DEK-II, DEK-II-a lub DEK-W.

Deklaracje DEK-I-0, DEK-I-a i DEK-I-b odnoszą się do wpłat normowanych w art. 21 ustawy, a dotyczących pracodawców nieosiągających wymaganych wskaźników zatrudnienia osób niepełnosprawnych. Należy pamiętać, że obowiązek tych wpłat dotyczy wyłącznie pracodawców, którzy zatrudniają (w etatach) co najmniej 25 pracowników w rozumieniu art. 2 k.p. z wyłączeniem pracowników wymienionych w art. 21 ust. 5 ustawy w brzmieniu obowiązującym w 2010 r. (a więc sprawnych pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego, będących uczestnikami Ochotniczych Hufców Pracy, przebywających na urlopach wychowawczych, nieświadczących pracy w związku z odbywaniem służby wojskowej albo służby zastępczej lub w związku z uzyskaniem świadczenia rehabilitacyjnego lub przebywających na urlopach bezpłatnych, których obowiązek udzielenia określają odrębne ustawy, lub na urlopach wychowawczych).

Zobowiązanie z tytułu omawianych wpłat powstaje w razie nieosiągnięcia wymaganego - ustawowego lub obniżonego - wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych.

Urząd gminy zatrudnia w przeliczeniu na etaty 60 pracowników ogółem, z czego 2 osoby niepełnosprawne o lekkim stopniu niepełnosprawności. Aby osiągnąć wymagany wskaźnik (w tym przypadku ustawowy wskaźnik 0,06), powinien zapewniać 3,6 etatu dla niepełnosprawnych. Wpłata wyniesie zatem 0,4065 x (3,6 - 2) x przeciętne wynagrodzenie (art. 2 pkt 4 ustawy).

Pracownia architektoniczna zatrudnia w etatach: 25 pracowników ogółem, w tym na 0,25 etatu Jana K. o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, nosiciela wirusa HIV (dlatego pracownik ten zostanie wzięty pod uwagę trzykrotnie). Pracownia powinna zapewniać 1,5 etatu dla niepełnosprawnych (0,06 x 25), zatem pracodawcy brakowałoby 1,25 etatu. Jednak wielkość wymagana może zostać obniżona na podstawie art. 21 ust. 4 ustawy o 0,5 etatu (2 x 0,25). Więc wpłata wyniesie 0,4065 x (1,5 - 2 x 0,25 - 0,25) x przeciętne wynagrodzenie.

Wskaźnik ustawowy wynosił w 2010 r. 0,02 dla szkół (także wyższych i wyższych zawodowych), zakładów kształcenia nauczycieli oraz placówek opiekuńczo-wychowawczych i resocjalizacyjnych (podmioty te składały deklaracje DEK-I-b) oraz 0,06 dla pozostałych pracodawców (składających deklarację DEK-I-0 lub - w przypadku państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych będących jednostkami budżetowymi, zakładami budżetowymi albo gospodarstwami pomocniczymi, instytucji kultury oraz jednostek organizacyjnych zajmujących się statutowo ochroną dóbr kultury uznanych za pomnik historii - deklarację DEK-I-a).

Okresem sprawozdawczym w przypadku tych wpłat jest miesiąc kalendarzowy, za który wykazuje się stany zatrudnienia ogółem i stany zatrudnienia osób niepełnosprawnych w celu ustalenia, czy pracodawca osiąga wymagane wskaźniki.

15 września 2010 r. do będącego pracodawcą niepublicznego zespołu szkół (składającego się z dwóch szkół zawodowych), a więc rozliczającego się z wpłat, o których mowa w art. 21 ustawy i składającego deklarację DEK-I-b, włączono centrum kształcenia ustawicznego rozliczające się z wpłat na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy i składającego deklarację DEK-I-0.

W ten sposób będzie się rozliczał zespół po przejęciu centrum kształcenia ustawicznego. Zatem za wrzesień 2010 r. zespół szkół powinien rozliczyć się proporcjonalnie za I połowę miesiąca na deklaracji DEK-I-b, a za drugą na deklaracji DEK-I-0 (wypełni więc poz. 77 i 79 DEK-R).

Pracodawcy osiągający wymagane wskaźniki są zwolnieni z wpłat i zamiast miesięcznych deklaracji DEK-I-0, DEK-I-a lub DEK-I-b składają miesięczne informacje INF-1. Natomiast pracodawców nieosiągających 25-etatowego stanu zatrudnienia ogółem ustalonego na podstawie art. 21 ust. 1 i 5 ustawy obowiązek wpłat, o których mowa w art. 21 tej ustawy, w ogóle nie dotyczy. Obie te grupy pracodawców, jak również pracodawcy, o których mowa w art. 21 ust. 6 ustawy - zakładając, że nie dotyczyły ich w danym miesiącu inne wpłaty (np. wykazywane w deklaracji DEK-W) - zaznaczają w bloku C1 kolumnę "nie dotyczy".

Deklarację DEK-W składa pracodawca zobowiązany do wpłat, o których mowa w art. 23 ustawy, a więc pracodawca, który nie wydzielił lub nie zorganizował stanowiska pracy dla osoby wymienionej w art. 14 ust. 1 ustawy, która w wyniku wypadku przy pracy lub choroby zawodowej utraciła zdolność do pracy na dotychczasowym stanowisku. Termin na dokonanie tych czynności upływa po trzech miesiącach od daty zgłoszenia przez tę osobę gotowości przystąpienia do pracy (co z kolei powinno nastąpić w ciągu miesiąca od dnia uznania jej za osobę niepełnosprawną).

Warto pamiętać, ze wpłata wykazywana w deklaracji DEK-W dotyczy każdego pracodawcy bez względu na stan zatrudnienia ogółem i stany zatrudnienia osób niepełnosprawnych. Natomiast okresem sprawozdawczym jest miesiąc, w którym umowa o pracę ze wspomnianą osobą niepełnosprawną uległa rozwiązaniu (bez względu na przyczynę oraz stronę inicjującą rozwiązanie tej umowy). Zaś wpłata, o której mowa w art. 23 ustawy, jest równa piętnastokrotnemu przeciętnemu wynagrodzeniu za każdego pracownika, którego umowa o pracę została rozwiązania w tych okolicznościach (wysokość wpłaty nie zależy od wymiaru czasu pracy tego pracownika).

Natomiast deklaracje DEK-II składali prowadzący ZPChr, którzy w 2010 r. korzystali ze zwolnień określonych w art. 31 ust. 1 ustawy (przede wszystkim z podatku rolnego, leśnego, od nieruchomości i od czynności cywilnoprawnych oraz z opłat z wyłączeniem opłaty skarbowej i opłat o charakterze sankcyjnym) lub z prawa do nieodprowadzania do urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych. Okresem sprawozdawczym dla wpłat na PFRON z tego tytułu jest miesiąc, w którym upływałby termin do odprowadzenia określonej należności, gdyby pracodawca nie był uprawniony do korzystania ze wspomnianych zwolnień. Natomiast prowadzący ZPChr w miesiącach, w których nie korzystali z tych uprawień, zaznaczają kolumnę "nie dotyczy", o ile nie podlegali obowiązkom innych wpłat (np. wykazywanych w deklaracjach DEK-W lub DEK-II-a).

Pracodawca prowadzący ZPChr korzystał w styczniu 2010 r. ze zwolnienia z podatku od nieruchomości na podstawie art. 31 ust. 1 ustawy. Jednocześnie w styczniu prowadzony u niego audyt ujawnił, że nieterminowo przekazał on środki należne ZFRON na rachunek bankowy tego funduszu. Dlatego za styczeń pracodawca złożył deklarację DEK-II i DEK-II-a (wypełni poz. 16 i 17 DEK-R).

Deklaracje DEK-II-a za odpowiednie miesiące 2010 r. powinni byli składać obecni i byli dysponenci ZFRON, w dwóch przypadkach.

Po pierwsze, w razie powstania obowiązku wpłat, o których mowa w art. 33 ust. 4a ustawy, a więc za miesiące, w których ujawniono nieprawidłowe przeznaczenie środków ZFRON lub nieterminowe przekazanie środków należnych temu funduszowi na jego rachunek bankowy.

Warto pamiętać, że wpłata ta wynosi 30 proc. środków, których dotyczyły te nieprawidłowości, i może być ona dokonywana zarówno przez dysponenta ZFRON legitymującego się statusem ZPChr, jak i przez pracodawcę, który utracił status, lecz w związku z zapewnianiem określonej struktury zatrudnienia zachował środki ZFRON na podstawie art. 33 ust. 7b ustawy.

Po drugie, deklarację DEK-II-a składa się także w razie likwidacji, upadłości, wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej ZPChr lub utraty tego statusu (bez względu na przyczynę), jeżeli ZPChr nie został przy tym przejęty (w znaczeniu przedmiotowym lub podmiotowym) przez innego pracodawcę legitymującego się - według oceny na dzień dokonania przejęcia - statusem ZPChr.

Wpłacie na PFRON na podstawie art. 33 ust. 7 i 7a ustawy podlegają środki ZFRON niewykorzystane do zaistnienia wspomnianych okoliczności wraz z kwotą odpowiadającą kwocie wydatkowanej ze środków ZFRON na nabycie, wytworzenie lub ulepszenie środków trwałych w związku z modernizacją zakładu, utworzeniem lub przystosowaniem stanowisk pracy dla osób niepełnosprawnych, budową lub rozbudową bazy rehabilitacyjnej, wypoczynkowej i socjalnej oraz na zakup środków transportu - w części, która nie została pokryta odpisami amortyzacyjnymi, ustalonymi przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych wynikających z wykazu rocznych stawek amortyzacyjnych na dzień zaistnienia okoliczności powodujących obowiązek wpłaty. Okresem sprawozdawczym jest w tym przypadku miesiąc likwidacji, upadłości, wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej prowadzonego przez pracodawcę ZPChr lub utraty statusu.

Natomiast w bloku C2 deklaracji DEK-R pracodawcy informują (poprzez wstawienie znaku "x" w odpowiednich polach), czy w odniesieniu do wpłat, o których mowa w art. 21 ustawy, dokonywanych za poszczególne miesiące zastosowali do ich obniżenia ulgi z tytułu zakupów produkcji i usług uprawnionego sprzedającego (obecnie nabywa się je na podstawie art. 22 ustawy). Zaś w bloku E pracodawcy informują o umorzeniu, rozłożeniu na raty i odroczeniu terminu płatności zastosowanych na zasadach ogólnych (określonych w art. 49 ustawy) oraz szczególnych (np. w ramach branżowej restrukturyzacji finansowej na podstawie przepisów odrębnych).

W kluczowej piątej części DEK-R, tj. w bloku D, pracodawca dokonuje rozliczenia wpłat.

W poz. 109 wykazuje się kwotę wpłat należnych za okres od stycznia do grudnia 2010 r. - w świetle przepisów obowiązujących w tym okresie. Wpłaty na PFRON mają charakter memoriałowy i nie ma w tym przypadku znaczenia data ich płatności. Nie ma także znaczenia faktyczne zadeklarowanie kwot wpłat czy fakt wydania przez PFRON decyzji określających wysokość zobowiązania, ponieważ zobowiązanie z tytułu wpłat powstaje stosownie do art. 49 ust. 2 ustawy z mocy prawa w razie zaistnienia określonych okoliczności.

W poz. 110 należy wykazać kwotę wpłat (bez odsetek) za miesiące od stycznia do grudnia 2010 r. faktycznie wpłaconych do dnia złożenia DEK-R.

Różnica pomiędzy poz. 110 i 109 to nadpłata (poz. 111), zaś różnica poz. 109 i 110 to kwota należna do zapłaty (poz. 112).

Mając na uwadze zbieżność terminów deklarowania i dokonywania wpłat za grudzień 2010 r. oraz dokonywania rozliczenia rocznego - pracodawca może uregulować wszystkie zaległości nawet w dniu złożenia DEK-R i w poz. 112 wykazać 0. W przeciwnym razie po wpłaceniu kwoty do zapłaty należałoby skorygować DEK-R.

Warto zauważyć, że w blokach C1 i D DEK-R pracodawcy informują o faktycznie złożonych deklaracjach i dokonanych wpłatach. Jednak chcąc uniknąć późniejszego korygowania rocznych deklaracji DEK-R, warto potraktować jej wypełnianie jako okazję do przeglądu wykonanych obowiązków sprawozdawczych oraz uzupełnienia ewentualnych braków najpóźniej w dniu złożenia deklaracji DEK-R.

W bloku F (uwagi) można podać np. przyczynę niepodania pełnych danych w bloku A oraz powody korygowania DEK-R. Natomiast ostatnią częścią DEK-R jest blok podpisu i daty wypełnienia DEK-R, który zawiera także oświadczenie o zgodności ze stanem faktycznym i prawnym wykazanych danych.

Deklaracje przekazuje się przez teletransmisję danych w formie dokumentu elektronicznego. Tylko w razie obiektywnego braku możliwości przekazania deklaracji w tej formie (np. w związku z niedostępnością systemu PFRON czy miejscową awarią sieci energetycznej) możliwe jest złożenie deklaracji w formie dokumentu pisemnego.

Obowiązek składania informacji odpowiednio o zatrudnieniu osób niepełnosprawnych, o zatrudnieniu i kształceniu osób niepełnosprawnych lub o działalności na rzecz osób niepełnosprawnych mają zgodnie z art. 21 ust. 2f ustawy pracodawcy zwolnieni z wpłat, o których mowa w art. 21 ustawy w związku z osiągnięciem wymaganego wskaźnika zatrudnienia (pracodawcy, o których mowa w art. 21 ust. 2, 2a lub 2b ustawy) lub prowadzeniem działalności nie w celu osiągnięcia zysku, której wyłącznym przedmiotem jest rehabilitacja społeczna i lecznicza osób niepełnosprawnych, edukacja osób niepełnosprawnych lub opieka nad tymi osobami (pracodawcy, o których mowa w art. 21 ust. 2e ustawy).

Do 20 stycznia 2011 roku należy złożyć miesięczną informację INF-1 za grudzień 2010 r. oraz roczną informację INF-2 za 2010 rok. Tak jak w przypadku deklaracji informacje składane w tym terminie będą ostatnimi składanymi na dotychczasowych formularzach określonych w rozporządzeniu ministra gospodarki, pracy i polityki społecznej z 29 maja 2003 r. w sprawie określenia wzorów miesięcznych i rocznych informacji o zatrudnieniu, kształceniu lub o działalności na rzecz osób niepełnosprawnych (Dz.U. nr 104, poz. 969). Także po raz ostatni w odniesieniu do dokumentów za 2010 r. do pracodawcy należy wybór formy - pisemnej lub elektronicznej - przekazywanych informacji INF-1 i INF-2.

Informacje INF-2 mają konstrukcję zbliżoną do deklaracji DEK-R. Zawierają niemal identyczne bloki informacyjne dotyczące danych pracodawcy, danych o dokumencie, uwag i podpisu.

Analogiczna do bloku C1 DEK-R jest także najważniejsza część INF-2, czyli blok C. W poz. 13 - 72 pracodawca informuje o podstawie zwolnienia z wpłat albo o niekorzystaniu ze zwolnienia w związku z byciem zobowiązanym do wpłat lub niepodleganiem obowiązkowi wpłat.

Mimo że za nieskładanie informacji INF-1 i INF-2 nie grozi żadna sankcja, to brak INF-1 może być w skrajnych przypadkach przyczyną przedłużonej oceny poprawności merytorycznej wniosków o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych udzielanego na podstawie art. 26a ustawy Z danych z INF-1 składanych przez ZPChr i pracodawców otwartego rynku pracy wynika bowiem dla PFRON, że pracodawca osiąga co najmniej 6-procentowy wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych (obowiązujący ZPChr i pracodawców otwartego rynku pracy o co najmniej 25-etatowym zatrudnieniu ogółem). Tymczasem brak bieżących danych w tym zakresie od pracodawcy prawnie zobowiązanego do ich przekazywania zgodnie z art. 21 ust. 2f ustawy może wywoływać niepewność co do spełnienia tego warunku, a w konsekwencji - wątpliwości co do uprawnienia pracodawcy do dofinansowania.

W myśl art. 30 ust. 4 ustawy pracodawca prowadzący ZPChr lub zakład aktywności zawodowej ma obowiązek poinformować wojewodę nie tylko o każdej zmianie dotyczącej spełnienia warunków i realizacji obowiązków, o których mowa w art. 28 i 33 ust. 1 i 3 ustawy (INF-WZ), w terminie 14 dni od daty tej zmiany, ale także przedstawiać wojewodzie półroczne informacje, dotyczące spełniania tych warunków (INF-W).

Jak wynika z par. 2 pkt 2 rozporządzenia ministra gospodarki, pracy i polityki społecznej z 27 maja 2003 r. w sprawie określenia wzorów informacji przedstawianych przez prowadzącego zakład pracy chronionej lub zakład aktywności zawodowej oraz sposobu ich przedstawiania (Dz.U. nr 104, poz. 968) termin składania informacji INF-W za II półrocze 2010 roku upływa 20 stycznia 2011 roku.

Tak jak w przypadku deklaracji i informacji dotyczących wpłat na PFRON, informacje składane wojewodzie za II półrocze 2010 roku będą po raz ostatni składane na dotychczasowych formularzach określonych. Nowe formularze w pełni dostosowane do aktualnego stanu prawnego będą składane za okresy począwszy od I półrocza 2011 roku.

Stosownie do art. 30 ust. 4 pkt 2 ustawy zobowiązanymi do składania informacji INF-W są pracodawcy legitymujący się statusem ZPChr, o którym mowa w art. 28 ustawy, lub statusem zakładu aktywności zawodowej, o którym mowa w art. 29 ustawy. Nie ma natomiast znaczenia tryb ani podstawa prawna uzyskania tego statusu. Ponadto, mając na uwadze memoriałowy charakter wszystkich obowiązków sprawozdawczych określonych w ustawie, obowiązek składania informacji INF-W może wyjątkowo dotyczyć także pracodawców aktualnie nielegitymujących się statusem ZPChr ani statusem zakładu aktywności zawodowej w dniu składania informacji, a legitymujących się takim statusem w okresie sprawozdawczym (tj. w II półroczu 2010 roku).

Należy także podkreślić, że składającym informację INF-W jest pracodawca. O ile w przypadku prowadzących ZPChr wyznaczenie składającego jest bezsporne (status ZPChr przyznaje się pracodawcy podmiotowo, co do całości prowadzonej przez niego działalności), o tyle w odniesieniu do zakładów aktywności zawodowej mogą powstać wątpliwości, czy obowiązek sprawozdawczy powinien wykonać zakład aktywności zawodowej, czy jego organizator. Mając na uwadze to, że przymiot odrębnego pracodawcy posiada zakład aktywności zawodowej, to właśnie on, a nie organizator, ma obowiązek złożyć informację INF-W.

Informacja INF-W składa się z 7 części. Pierwszą stanowi blok informacyjny określający, kto, komu, na jakiej podstawie i kiedy składa ten dokument.

Część druga, blok A zawiera dane ewidencyjne pracodawcy, w tym informację o rodzaju statusu oraz decyzji przyznającej pracodawcy ten status.

Część trzecia, tj. blok B zawiera dane o informacji, dotyczące okresu sprawozdawczego, za który składana jest informacja, oraz oznaczenie, czy jest to informacja zwykła, czy korygująca.

Wypełniając poz. 13 INF-W, należy pamiętać, że pierwszy dokument składany za dany okres sprawozdawczy zawsze uznaje się za dokument zwykły, a kolejny - za korygujący.

Korekcie mogą podlegać wszystkie pozycje INF-W, niezależnie od powodu zmiany wykazanych danych. Na ogół korekty wynikają z omyłki lub ustalenia w wyniku analizy ex post, że wykazane dane nie były prawidłowe (dotyczy to z reguły danych o stanach zatrudnienia osób o poszczególnych stopniach niepełnosprawności uprzednio uznanych za niepełnosprawne w określonym stopniu w wyniku nieprawidłowej interpretacji treści orzeczenia potwierdzającego niepełnosprawność pracownika, z niewłaściwego ustalenia wymiaru czasu pracy wykonawców pracy nakładczej albo z nieprawidłowego zastosowania wyłączeń ze stanu zatrudnienia ogółem).

Składając INF-W za II półrocze 2010 r., należy w poz. 12 zaznaczyć pole 2 i w polu 3 wpisać 2010, a w poz. 13 zaznaczyć pole 1.

Część czwarta INF-W, blok C wymaga zaznaczenia pola 1 lub 2 odpowiadającego półroczu sprawozdawczemu oraz złożenia - poprzez wstawienie znaku "x" w odpowiednich polach - oświadczeń o spełnianiu poszczególnych warunków legitymowania się statusem pracodawcy chronionego rynku pracy.

W poz. 20-31 INF-W pracodawca składa oświadczenia o spełnianiu warunków, o których mowa w art. 28 ust. 1 pkt 2 ustawy, a więc, że obiekty i pomieszczenia użytkowane przez ZPChr lub zakład aktywności zawodowej odpowiadają przepisom i zasadom bhp oraz uwzględniają potrzeby osób niepełnosprawnych w zakresie przystosowania stanowisk pracy, pomieszczeń higieniczno-sanitarnych i ciągów komunikacyjnych oraz dostępności do nich. Obowiązek spełnienia tych warunków dotyczy obiektów i pomieszczeń własnych użytkowanych na potrzeby zakładu oraz obiektów i pomieszczeń obcych faktycznie użytkowanych przez ZPChr (bez względu na istnienie i rodzaj tytułu prawnego). Natomiast obowiązek, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pt 2 ustawy nie obejmuje obiektów i pomieszczeń obcych udostępnionych przejściowo pracownikom ZPChr.

W celu wykonania zlecenia polegającego na praniu pościeli szpitalnej ZPChr wynajął od ZOZ pralnię. Niezależnie od tego pracownicy ZPChr mogli korzystać ze szpitalnej stołówki.

ZPChr musi spełnić warunki określone w art. 28 ust. 1 pkt 2 ustawy w pralni natomiast nie ma tego obowiązku w odniesieniu do stołówki (nie jest ona użytkowana przez zakład).

Spełnienie wspomnianych warunków stwierdza PIP zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy. Pracodawca powinien dysponować stosownym dokumentem wydanym przez PIP w odniesieniu do wszystkich obiektów spełniających wspomniane warunki, ponieważ niespełnienie warunku, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 2 ustawy, powoduje obowiązkowe stwierdzenie utraty statusu ZPChr i statusu zakładu aktywności zawodowej.

O tym, że została zapewniona - zgodnie z art. 28 ust. 1 pkt 3 ustawy - doraźna i specjalistyczna opieka medyczna, poradnictwo i usługi rehabilitacyjne - pracodawca informuje w poz. 22 - 37 INF-W.

Należy pamiętać, że przepisy nie regulują sposobu zapewnienia doraźnej opieki medycznej. Zatem sposoby zapewnienia tej opieki należy dobierać w sposób zapewniający realizację jej szczególnych celów opieki.

Doraźna opieka medyczna musi być więc zapewniona w miejscach i godzinach pracy osób niepełnosprawnych. Wynika to z doraźnego (tymczasowego, natychmiastowego) charakteru tej opieki, która polega na udzieleniu pierwszej pomocy w nagłych wypadkach, wykonaniu podstawowych zabiegów medycznych, a w razie potrzeby także na wezwaniu pogotowia.

Mając na uwadze konieczność dokonania oceny stanu pracownika, za wykwalifikowany personel mogący wykonać te zadania należy uznać lekarzy, pielęgniarki, felczerów i wykwalifikowanych ratowników medycznych. Osoby te mogą sprawować doraźną opiekę medyczną w zakładowym gabinecie lekarskim lub w przyzakładowym ZOZ.

Ponadto, np. w razie konieczności zapewnienia zastępstw dla personelu sprawującego w zakładzie doraźną opiekę medyczną lub w przypadku rozproszenia zatrudnienia lub zatrudniania pracowników niepełnosprawnych poza pomieszczeniami ZPChr - zapewnienie doraźnej opieki medycznej jest możliwe poprzez zawarcie umowy z ZOZ świadczącym usługi w godzinach pracy niepełnosprawnych zatrudnionych w ZPChr, w takiej odległości od miejsca pracy tych osób, by możliwe było natychmiastowe i skuteczne udzielenie im pomocy w nagłych wypadkach (na ogół przyjmuje się, że maksymalny czas skutecznego dotarcia pomocy do osoby niepełnosprawnej nie powinien przekraczać 15 - 20 minut).

ZPChr prowadzi działalność w Szczecinie i Krakowie. Specjalistyczną opiekę medyczną zapewnił tylko w oddziale w Krakowie i zobowiązał się do pokrywania kosztów przejazdów pracowników z oddziału szczecińskiego chcących korzystać z tej opieki.

Formalnie warunek określony w art. 28 ust. 1 pkt 3 ustawy został spełniony, jednak faktyczna dostępność opieki specjalistycznej, z której korzystanie może wymagać wielu wizyt, może się okazać fikcyjna.

Natomiast zapewnienie specjalistycznej opieki medycznej, poradnictwa i usług rehabilitacyjnych może być zapewnione w jednej lokalizacji, ale dostępnej dla wszystkich osób niepełnosprawnych zatrudnionych w zakładzie.

ZPChr zapewnił doraźną opiekę medyczną poprzez refundowanie osobom niepełnosprawnym poniesionych przez nie kosztów tej opieki. Pracodawca pozostawił pracownikom wybór podmiotu realizującego poszczególne usługi w tym zakresie. Jest to sytuacja nieprawidłowa i sprzeczna z ideą tej opieki realizowanej przede wszystkim w nagłych wypadkach. Nieuzasadnione jest przerzucanie na pracownika będącego osobą niepełnosprawną części zadań pracodawcy, a tym bardziej oczekiwanie od tego pracownika, że w razie dotyczącego go wypadku sam wezwie pomoc i wstępnie pokryje koszty jej wezwania i usług medycznych.

Dodatkowo różnicowałoby to dostęp do tej opieki w zależności od sytuacji materialnej pracowników, co jest niedopuszczalne.

Nie można jednak uznać za zapewnienie wspomnianych usług medycznych opłacania składki na ubezpieczenie zdrowotne pracownika w ramach powszechnego systemu ubezpieczeń zdrowotnych ani - przede wszystkim w przypadku doraźnej opieki medycznej - refundowania ze środków ZFRON wydatków wstępnie poniesionych ze środków własnych pracownika na usługi medyczne.

W pozycjach 38 - 73 pracodawca prowadzący ZPChr składa oświadczenia dotyczące ZFRON.

Fakt utworzenia ZFRON (i prowadzenia utworzonego funduszu) wykazuje się w poz. 38 - 43 INF-W.

O spełnianiu przewidzianego w art. 33 ust. 2 pkt 2 ustawy warunku prowadzenia bankowego rachunku środków ZFRON informuje się w poz. 44 - 49.

Warto nadmienić, że do 31 grudnia 2010 roku przepisy nie precyzowały szczególnych cech tego rachunku poza tym, że ma być bankowy, odrębny i przeznaczony wyłącznie dla środków zakładowego funduszu. Natomiast od 2011 roku ustawą z 29 października 2010 roku o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz niektórych ustaw (Dz.U. nr 226, poz. 1475) wprowadzono jednoznaczny warunek, by rachunek ZFRON był wyłącznie bankowym rachunkiem rozliczeniowym.

Z jednej strony, wyeliminuje to blokowanie środków ZFRON na lokatach i rachunkach rozliczeniowo-oszczędnościowych w celu gromadzenia odsetek (które co prawda stanowiły automatycznie środki ZFRON, jednak mogły być wydatkowane w formule pozapomocowego wsparcia, co było korzystne wyłącznie dla pracodawcy, a pracownicy niepełnosprawni bywali pozbawiani płynnego dostępu do tych środków).

Z drugiej strony dla pracodawców zmiana ta skutkuje koniecznością przeanalizowania treści umowy bankowej i przeprowadzenia jej zmiany w niezbędnym zakresie.

Prowadzenie ewidencji środków ZFRON pracodawca potwierdza w poz. 50 - 55 INF-W. Należy przy tym wskazać, że ewidencja ta nie ma prawnie określonej formy. Może być prowadzona w firmie dokumentu pisemnego lub elektronicznego. Powinno z niej jednak wynikać co najmniej:

● ile środków, z jakiego źródła i kiedy przypisano i przekazano na ZFRON,

● w jaki sposób podzielono je pomiędzy pulę na pomoc indywidualną (minimum 10 proc. bieżących wpływów z danego tytułu), pulę na indywidualne programy rehabilitacji (100 proc. wpływów z nadwyżek dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych - za lata 2004 - 2008 - nad wynagrodzeniami poszczególnych pracowników, na których dofinansowanie to przysługiwało oraz minimum 15 proc. pozostałych wpływów) - o przypisaniu wpływów ZFRON do właściwej puli pracodawca oświadcza także w poz. 62 - 73 INF-W - oraz na tzw. środki ogólne (maksymalnie 75 proc. bieżących wpływów ZFRON),

● na co, na jakiej podstawie prawnej, w jakiej kwocie i z jakiego źródła oraz kiedy wydatkowano środki ZFRON.

Prawidłowe prowadzenie ewidencji ZFRON pozwoli na precyzyjne ustalenie i oświadczenie w poz. 58 - 61 INF-W, czy pracodawca terminowo przekazywał środki należne ZFRON na rachunek tego funduszu. Należy tu zwrócić uwagę na to, że w opisie wiersza 8. w bloku C nadal widnieje nieobowiązujący już termin przekazania środków należnych ZFRON do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu ich uzyskania. Tymczasem w 2010 roku art. 33 ust. 3 pkt 3 ustawy, którego dotyczą poz. 55 - 61 w tym wierszu, przewidywał krótszy termin na przekazanie tych środków (wynosił on 7 dni od dnia uzyskania środków).

Mając na uwadze hierarchię źródeł prawa, zaznaczając wspomniane pozycje należy odnosić się do siedmiodniowego terminu przekazania środków. Za dzień uzyskania środków, o którym mowa w art. 33 ust. 3 pkt 3 ustawy, należy uznać dzień, w którym faktycznie uzyskano środki (np. w ramach darowizny, naliczenia odsetek od środków ZFRON itp.), lub dzień, w którym pracodawca skorzystał ze zwolnienia z obowiązku odprowadzania środków, których część miał obowiązek przekazać na ZFRON (w przypadku zwolnienia z podatków rolnego, leśnego, od nieruchomości, od czynności cywilnoprawnych i z opłat datą uzyskania środków dzień, w którym pracodawca miałby obowiązek dokonania zapłaty tych należności, gdyby nie korzystał ze zwolnienia na podstawie art. 31 ust. 1 ustawy, natomiast w przypadku zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych początkowo uznawano za dzień uzyskania środków jest dzień, w którym pracodawca miałby obowiązek odprowadzenia tych zaliczek do urzędu skarbowego na podstawie art. 38 ust. 1 u.p.d.f., gdyby nie korzystał ze zwolnienia, o którym mowa w art. 38 ust. 2 u.p.d.f., natomiast od 5 marca 2010 r. - tj. od wydania przez ministra finansów interpretacji ogólnej dotyczącej kosztów uzyskania przychodów w odniesieniu do środków przekazywanych na ZFRON - organy rozstrzygające uznają dla celów ZFRON za dzień uzyskania kwot nieodprowadzonych zaliczek dzień ich zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów). Monitorowanie wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 33 ust. 3 pkt 3 ustawy, jest istotne nie tylko w związku ze sporządzaniem INF-W, ale także dlatego, że nieterminowe przekazanie tych środków na ZFRON jest jedną z przesłanek powstania obowiązku wpłat na PFRON w wysokości 30 proc. środków nieterminowo wpłaconych na ZFRON (art. 33 ust. 4a pkt 2 ustawy).

ZPChr zatrudnia Janinę N., osobę silnie niedowidzącą. Jednak z orzeczenia o zaliczeniu do II grupy inwalidztwa (z 1996 r.) nie wynikało jednoznacznie, że osoba ta jest niewidoma. Pracodawca zamierzający wykazać tę osobę w INF-W stanie zatrudnienia osób niewidomych powinien dysponować zaświadczeniem lub orzeczeniem lekarza specjalisty potwierdzającym, że u Janiny N. stwierdzono ostrość wzroku w oku lepszym do 5/25 lub 0,2 wg skali Snellena po wyrównaniu wady wzroku szkłami korekcyjnymi lub ograniczenie pola widzenia do przestrzeni zawartej w granicach 30 stopni.

Z kolei w poz. 14 - 19 pracodawca oświadcza, że spełniał warunki dotyczące struktury zatrudnienia, od których zależy legitymowanie się odpowiednim statusem pracodawcy chronionego rynku pracy. Szczegółowe dane w tym zakresie pracodawca wykazuje w części piątej INF-W, czyli w bloku D, w którym w poz. 74 - 133 podaje się przeciętne miesięczne dane w osobach w podziale na zatrudnienie ogółem oraz zatrudnienie osób niepełnosprawnych o poszczególnych stopniach niepełnosprawności (znacznym, umiarkowanym, lekkim - potwierdzonym jednym z orzeczeń, o których mowa w art. 3, 5 lub 62 ustawy) oraz rodzajach szczególnych schorzeń (choroby psychiczne, upośledzenie umysłowe, ślepota - dokumentowane orzeczeniem, o którym mowa w ustawie, a w razie braku jednoznacznego rozstrzygnięcia o wystąpieniu jednego z tych schorzeń u pracownika - orzeczeniem lekarskim lekarza specjalisty lub zaświadczeniem lekarza specjalisty).

Natomiast przeciętne miesięczne dane o poszczególnych grupach zatrudnionych podaje się w etatach w poz. 134 - 193 INF-W. Ponadto, w poz. 194 - 217 podaje się osiągane wskaźniki zatrudnienia przydatne do oceny struktury zatrudnienia pracodawcy.

W części szóstej INF-W, tj. w bloku E wykazuje się uwagi, zaś ostatnia część zawiera oświadczenie o zgodności ze stanem prawnym i faktycznym wykazanych danych, datę wypełnienia informacji, podpis i pieczęć pracodawcy.

Przepisy ustawy nie przewidują żadnej sankcji za niezłożenie informacji INF-W.

Wojewoda nie może z tego tytułu stwierdzić utraty statusu ZPChr lub zakładu aktywności zawodowej. Pracodawca powinien jednak liczyć się z tym, że wojewoda, który nie otrzyma oświadczenia pracodawcy o spełnianiu warunków do legitymowania się statusem pracodawcy chronionego rynku pracy, będzie chciał uzyskać od pracodawcy wyjaśnienia w tej sprawie, a w razie ich nieuzyskania - przeprowadzić kontrolę, której celem będzie ustalenie spełniania wspomnianych warunków.

Skutkiem stwierdzonych nieprawidłowości - w zależności od ich rodzaju i zakresu - może być zaś wszczęcie postępowania, które może zakończyć się nawet utratą tego statusu.

W myśl art. 26a ust. 8 ustawy, jeżeli pracodawca posiada zaległości w zobowiązaniach wobec PFRON przekraczające ogółem kwotę 100 złotych, to prezes zarządu PFRON wyda decyzję o wstrzymaniu dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych do czasu uregulowania zaległości.

Decyzja podlega wykonaniu z dniem wydania. Pracodawca ma czas na uregulowanie zaległości do końca stycznia następnego roku, ponieważ zgodnie z art. 26a ust. 9 ustawy, w razie nieuregulowania przez pracodawcę zaległości wobec PFRON do 31 stycznia roku następującego po roku, za który pracodawcy przysługuje dofinansowanie, prezes zarządu PFRON wyda decyzję o odmowie wypłaty dofinansowania za okres wskazany w decyzji o wstrzymaniu dofinansowania.

Rozwiązania analogiczne jak w przypadku dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych przewidziano w art. 25c ust. 6 i 7 ustawy w odniesieniu do wstrzymania i odmowy wypłaty refundacji składek na ubezpieczenia społeczne, o którą wnioskują osoby niepełnosprawne wykonujące działalność gospodarczą oraz niepełnosprawni rolnicy lub osoby opłacający składki na ubezpieczenia społeczne rolników za niepełnosprawnych domowników.

Korzystający z dofinansowania lub refundacji, którzy ustalają, czy na pewno mają zaległości wobec PFRON, powinni wziąć pod uwagę kilka kwestii.

Po pierwsze, wspomniane przepisy nie określają, z jakiego tytułu zaległości wobec PFRON mogą skutkować wstrzymaniem, a w razie ich nieterminowego spłacenia, odmową wypłaty odpowiednio dofinansowania lub refundacji. Oznacza to, że zaległości wobec PFRON mogą wynikać np.:

● z tytułu nieuiszczonych wpłat na PFRON,

● z tytułu środków niezwróconych PFRON za pośrednictwem starosty w związku z niezachowaniem minimalnego okresu zatrudnienia osób niepełnosprawnych na stanowiskach pracy, których dotyczyła refundacja (art. 26 i 26e ustawy),

● z nierozliczonych dofinansowań lub refundacji np. z lat 2004 - 2008,

● z nierozliczonych umów (np. z art. 32 ustawy),

● z tytułu środków PFRON pobranych nienależnie lub w nadmiernej wysokości na dowolnej podstawie, w tym w zakresie wynikającym z programów celowych (art. 49e ustawy),

● ze zobowiązań niezwiązanych z realizacją zadań ustawowych (np. z rozliczenia dostaw towarów lub usług na rzecz PFRON).

Po drugie, istnienie zaległości ocenia się na dzień rozpatrzenia wniosku o wypłatę dofinansowania lub refundacji, z tym że jeżeli z jakichkolwiek przyczyn wniosek faktycznie rozpatrywano w późniejszym terminie, należy ustalić, czy zaległości wobec PFRON istniały na dzień faktycznego rozpatrzenia wniosku.

Istnienie zaległości z tytułu wpłat na PFRON musi być także potwierdzone decyzją. Decyzje określające wysokość zobowiązania wydaje się, jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Zatem także w celu uniknięcia postępowania zakończonego wydaniem tej decyzji, skutkującej omawianymi konsekwencjami pracodawcy powinni zwracać szczególną uwagę, by m.in. terminowo składać deklaracje dotyczące wpłat na PFRON oraz dokonywać tych wpłat.

Jednocześnie PFRON nie może zawieszać postępowania w sprawie dofinansowania do czasu wydania przez siebie decyzji określającej wysokość zobowiązania z tytułu wpłat.

Natomiast istnienie zaległości o charakterze cywilnoprawnym musi być bezsporne lub uprzednio rozstrzygnięte przez sąd powszechny, ponieważ weryfikacja prawidłowości postępowania PFRON przez sądy administracyjne nie obejmuje rozstrzygania o zasadności roszczeń o charakterze cywilnoprawnym.

Złożenie wniosku o umorzenie istniejącej zaległości nie wyłącza po stronie PFRON możliwości wstrzymania wypłaty dofinansowania lub refundacji (wyrok NSA z 7 listopada 2008 r., II GSK 460/08, niepublikowany). Skutek taki mogłoby wywołać dopiero umorzenie zaległości przez PFRON przed dniem faktycznego rozpatrzenia wniosku o wypłatę dofinansowania lub refundacji.

Warto także zauważyć, że PFRON wydaje decyzję o odmowie wypłaty dofinansowania lub refundacji w razie nieuregulowania do 31 stycznia zaległości, które uzasadniały wydanie decyzji o wstrzymaniu dofinansowania lub refundacji należnego za poprzedni rok. Wydanie decyzji o odmowie wypłaty dofinansowania lub refundacji z powodu istniejącej zaległości bez uprzedniego wydania decyzji o wstrzymaniu wpłaty dofinansowania lub refundacji jest nieprawidłowe i może być słusznie podważane przez wnioskodawcę.

Należy także pamiętać, że w obecnym stanie prawnym istniejące zaległości wobec PFRON są jedyną przesłanką do wstrzymania wypłaty dofinansowania lub refundacji.

Dokonując wykładni gramatycznej art. 21 ust. 1 ustawy o rehabilitacji należy stwierdzić, że rzeczywisty stan zatrudnienia oznacza stan obiektywnie istniejący, stan zgodny z prawdą, z faktami.

Wyrok NSA w Warszawie z 10 marca 2009 r. (II FSK 1826/07, LEX nr 524681)

Ustawa z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych nie zawiera własnej definicji pracodawcy, tym samym stosuje się do niej art. 3 k.p.

Wyrok NSA w Warszawie z 31 maja 2006 r. III SA/Wa 353/06, LEX nr 257181

Dla skorzystania ze zwolnienia podatkowego zasadnicze znaczenie ma ocena, czy zarówno "przeznaczenie", jak i "wydatkowanie" nastąpiło na cele określone w przepisach. Przeznaczenie i wydatkowanie dochodu zatem powinna charakteryzować tożsamość celu, na który podatnik najpierw dochód przeznacza, a następnie wydatkuje.

Wyrok WSA w Gliwicach z 14 grudnia 2009 r. (I SA/Gl 414/09, LEX nr 549745)

Przepis art. 21 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych określa szczególne obowiązki i uprawnienia pracodawców mających już status zakładu pracy chronionej w związku z zatrudnianiem osób niepełnosprawnych i nie jest przepisem określającym przesłanki - wymogi, jakie musi spełniać pracodawca dopiero ubiegający się o status zakładu pracy chronionej.

Wyrok NSA w Warszawie z 22 listopada 2002 r. ( II SA 2786/02, LEX nr 142358)

@RY1@i02/2011/013/i02.2011.013.209.0005.001.jpg@RY2@

Luiza Klimkiewicz

Luiza Klimkiewicz

specjalista pomocy publicznej

Art. 21, art. 23, art. 26a, art. 28, art. 30, art. 31, art. 33, art. 49 ust. 2 ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (t.j. Dz.U. z 2008 r. nr 14, poz. 92 z późn. zm.).

Par. 2 pkt 2 rozporządzenia ministra gospodarki, pracy i polityki społecznej z 27 maja 2003 r. w sprawie określenia wzorów informacji przedstawianych przez prowadzącego zakład pracy chronionej lub zakład aktywności zawodowej oraz sposobu ich przedstawiania (Dz.U. nr 104, poz. 968).

Rozporządzenie ministra gospodarki, pracy i polityki społecznej z 6 czerwca 2003 r. w sprawie ustalenia wzorów deklaracji składanych zarządowi Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych przez pracodawców zobowiązanych do wpłat na ten fundusz (Dz.U. nr 105, poz. 989).

Rozporządzenie ministra gospodarki, pracy i polityki społecznej z 29 maja 2003 r. w sprawie określenia wzorów miesięcznych i rocznych informacji o zatrudnieniu, kształceniu lub o działalności na rzecz osób niepełnosprawnych (Dz.U. nr 104, poz. 969).