Inspekcja Pracy

W całej tej historii z niedoszłą reformą Państwowej Inspekcji Pracy jeszcze jedna rzecz bulwersuje. Projekt stanowił jaskrawy przykład legislacyjnej niestabilności i braku strategii państwa. Ministerstwa mogą w dowolny sposób miesiącami wydawać pieniądze na ekspertów, prawników i legislatorów, za pracę których płacą podatnicy. Wszystko to w jednej chwili rozpłynęło się w powietrzu.

Ministry Agnieszka Dziemianowicz-Bąk i Katarzyna Pełczyńska-Nałęcz nie mają powodów do radości. Premier Donald Tusk dość brutalnie zarzucił im, że albo nie dopilnowały powierzonych zadań i celów, albo zrealizowały je w sposób nieakceptowalny. W efekcie ich praca trafi do kosza. Gorzka to dla nich lekcja tego, jak robi się politykę. Pytanie co dalej z Państwową Inspekcją Pracy i kamieniem milowym?

Pracodawcy alarmują, że przyznanie inspektorom pracy uprawnień do przekształcania umów cywilnoprawnych w etaty grozi destabilizacją ochrony zdrowia, paraliżem szpitali oraz znacznym ograniczeniem dostępności świadczeń dla pacjentów.

Zdarza się, że pracodawcy fałszują dokumentację pracowniczą, dlatego Państwowa Inspekcja Pracy powinna mieć wgląd w alternatywne źródła dowodowe, tj. monitoring czy służbową pocztę. Z takim postulatem do Kancelarii Prezesa Rady Ministrów zwróciło się Stowarzyszenie Inspektorów Pracy Rzeczypospolitej Polskiej (SIPRP).

Połączenie mechanizmów, z których już dziś korzysta ZUS, z danymi podatkowymi i kompetencjami PIP oznacza, że kontrole inspektorów będą skuteczniejsze i trudniejsze do uniknięcia.

50 tys. kontroli u pracodawców – tyle zaplanowała Państwowa Inspekcja Pracy na 2026 r. Choć to mniej niż mijającym roku, przedsiębiorcy nie mogą spać spokojnie. Z planu kontroli PIP, do którego dotarł DGP, wynika, że inspekcja zmienia strategię na „kontrole przyszłości” i stawia na jakość, a nie ilość.