Artykuły autora

Każdy wie, co to jest szara strefa. Znamy ją z handlu lub z rynku pracy. Nie od wczoraj próbujemy oszacować rozmiar zjawiska i opisać jego konsekwencje. Coś podobnego postanowili zrobić ekonomiści Jesús Fernández-Villaverde (Uniwersytet Pensylwanii), Francesco Zanetti (Uniwersytet Oksfordzki), Yiliang Li (Szanghajski Uniwersytet Handlu Międzynarodowego i Ekonomii) oraz Le Xu (Szanghajski Uniwersytet Jiao Tong). Tyle, że oni zmierzyli zjawisko szarej floty, która pływa po morzach i oceanach.

O co tak chodzi Donaldowi Trumpowi? Jaki jest cel jego – nierzadko szokujących – posunięć? Krytycy amerykańskiego prezydenta zarzucają mu, że jest królem chaosu, który uwielbia prowokować dla samej prowokacji. Może na pierwszy rzut oka tak to wygląda, ale większość posunięć Białego Domu służy realizacji określonego planu. W dodatku jak najbardziej sensownego.

Dlaczego trumpowcy mają nabożny stosunek do ceł? Czy Ameryka nie przejedzie się na ich wprowadzeniu? I czy gorzej sytuowani wyborcy miliardera nie zawyją z wściekłości, gdy będą musieli płacić więcej za towary? To kilka kluczowych pytań dotyczących przyszłości największej gospodarki globu. A odpowiedzi na nie szukamy u Stephena Mirana, głównego doradcy ekonomicznego amerykańskiego prezydenta.

Dziś kolejna część kursu podstaw trumponomiki, którego celem jest poznanie logiki przyświecającej nowej amerykańskiej administracji. Bez takiego podkładu działania Donalda Trumpa – jak choćby wprowadzanie ceł – wydają się nieprzemyślane oraz chaotyczne.

Wielu obserwatorów próbuje nas przekonać, że polityka gospodarcza administracji Donalda Trumpa jest nieprzemyślana. Trochę jak ze slapstikowej komedii. Wchodzi Elon Musk i mówi jedno, J.D. Vance drugie, a Trump robi coś jeszcze innego, bo tak mu akurat dziś w duszy zagrało.