Rafał Woś

Są rzeczy, które należy uważać. I takie, których uważać się nie powinno. Przekonał się o tym profesor akademicki i urzędnik wyższego szczebla amerykańskiej administracji Steven Koonin, gdy zaczął mnożyć wątpliwości dotyczące „płonącej planety” oraz „klimatycznego konsensusu”. W efekcie stał się podejrzanym indywiduum, a o wyrzucenie go z roboty na uniwersytecie zaczęli apelować co bardziej wzmożeni wyznawcy religii klimatycznej.

Duży może więcej. Ale jak dużo więcej? Na to pytanie spróbowali odpowiedzieć ekonomiści Jason Choi, Rishabh Kirpalani i Diego Perez w pierwszej – znanej mi – próbie oszacowania, ile wart jest „galaktyczny przywilej” (exorbitant privilege) Stanów Zjednoczonych.

O migracji mówi się zazwyczaj z wielką przesadą. Bywają okresy, gdy sławi się ją pod niebiosa, przedstawiając otwarcie granic na przybyszów jako remedium na wszystkie kłopoty kraju przyjmującego – od braku rąk do pracy po problemy związane ze starzeniem się społeczeństw.