Monika Radomska

Prawie dwa lata temu weszła w życie zmiana przepisów o hipotece. A jednak nadal zdziwienie klientów banków budzą niektóre obowiązki

Wchodząca w życie 20 lutego 2011 r. nowelizacja ustawy o księgach wieczystych i hipotece stanowi temat wielu artykułów i komentarzy. Opisywanie nowości następuje jednak często w sposób, który może wywołać wrażenie, jakoby dopuszczona przez ustawodawcę możliwość stanowiła zasadę. A to z kolei skutkuje błędnym przekonaniem wśród mniej zaangażowanych w temat czytelników, iż nastąpiło całkowite odejście od przepisów, które z powyższą zasadą nie są zgodne.

Jedna hipoteka będzie mogła zabezpieczać kilka wierzytelności – zarówno istniejących, jak i przyszłych, o wysokości ustalonej i nieustalonej. Będzie można nią objąć spłatę kredytów udzielonych również różnym kredytobiorcom. Takie m.in. zmiany wprowadza nowelizacja ustawy o księgach wieczystych i hipotece, która wejdzie w życie 20 lutego 2011 r.

Wchodząca w życie 20 lutego 2011 r. nowelizacja ustawy o księgach wieczystych i hipotece przyznaje właścicielowi nieruchomości prawo do żądania zmniejszenia sumy hipoteki, jeśli zabezpieczenie hipoteczne jest nadmierne.

Zdarza się, że do przedmiotu zastawu, czy to zwykłego, czy rejestrowego jest skierowana egzekucja przez innego wierzyciela. Zastawnikowi przysługuje wprawdzie pierwszeństwo zaspokojenia przed wierzycielem osobistym, musi jednak uzyskać tytuł wykonawczy.

Gdy do tego samego dłużnika kierowana jest egzekucja różnych wierzycieli, w lepszej sytuacji jest ten, którego dług został zabezpieczony hipoteką. Ten, którego wierzytelność została zabezpieczona zastawem rejestrowym, może utracić to zabezpieczenie.

16 grudnia 2009 r. Sąd Najwyższy podjął uchwałę, o mocy zasady prawnej, w której stwierdził, że rozpoznając wniosek o wpis w księdze wieczystej sąd związany jest stanem rzeczy istniejącym w chwili złożenia wniosku i kolejnością jego wpływu (III CZP 80/09).

Kredyt lub inna wierzytelność pieniężna nie zawsze spłacane są osobiście przez osobę, która zaciągnęła dług. Po spłaceniu długu osoba ta z reguły wstępuje w prawa zaspokojonego wierzyciela.