Jan Wróbel

Lektura zaleceń amerykańskiej Akademii Filmowej – tak, tej rozdającej Oscary – w sprawie „Jak robić filmy, aby móc ubiegać się o nagrody”, pokazuje, jak różni się wrażliwość osób ze Wschodu Europy i Zachodu.

Pierwsza pozytywna myśl po kilku dniach zreformowanej przez COVID-19 szkoły: „grypkę” szlag trafi. Tę niebezpieczną chorobę (grypę!) polska szkoła – podobnie jak kraj – lekceważy od dekad, tak jak nie lekceważy koronawirusa. Wiadomo, że grypę trzeba odleżeć, odsiedzieć i przejść, w wolnych chwilach pijąc ciepłą wodę i lekkie herbaty.

Środowisko nauczycielskie charakteryzuje duża dawka kompromisu, a nawet starego, dobrego konformizmu. To irytujące, kiedy chcieć znaczącej poprawy jakości nauczania, przydatne, kiedy trzeba zatykać dziury w pokładzie statku. Jesienią szkoły z pewnością przejdą trudne chwile, jednak nie przewrócą się z powodu pandemii, choć minister edukacji Dariusz Piontkowski zarządza kryzysem za pomocą konferencji prasowych. Nauczyciele przeprowadzili już uczniów przez niejedno Morze Czerwone, przeprowadzą i teraz.

Jolanta Fedak, jak głoszą media, tuż przed głosowaniem przeczytała projekt podwyżki płac politykom. Wystarczyło, aby – jako jedyna z PSL – była przeciwko. Szkoda, że pomysł głosowania tylko wtedy, kiedy dobrze przeczyta się wniosek, słabo się w Polsce przyjmuje, nawet w Sejmie.

W wojnie światopoglądowej ważne jest nie tylko, aby mieć skrystalizowany światopogląd, ale również, by wytyczyć sobie cel tej batalii.