Jan Wróbel

Każde pokolenie wyszywa własną makatkę z Grunwaldem, a że niczego na świecie wykluczyć nie można, zatem przyszłość Grunwaldu, marki równie popularnej jak chrząszcz ze Szczebrzeszyna, nie jest pewna. Wszechwładna, jak mówią, polityczna poprawność któregoś dnia odkryje nacjonalistyczny smak walki mężczyzn, na dodatek mężczyzn wierzących oraz homofobów – i Grunwald ulegnie genderowej degeneracji.

Błędem jest trywializowanie „debaty o debacie” jako sporu politycznych elit, z perspektywy zwykłego człowieka – toczonego nie wiadomo o co i nie wiadomo po co. Rafał Trzaskowski nie mógł pójść na debatę do TVP, bo telewizja aż tak skoszarowana oraz posłuszna politycznym decyzjom rządzącej partii jak ta z ul. Woronicza jest antypubliczna.

Wspólne wystąpienie Szymona Hołowni i Rafała Trzaskowskiego wyglądało jak zaproszenie na obchody Dnia Prymusa. Gdyby dołączył do nich Krzysztof Bosak, to mielibyśmy trzech chłopaków szykujących się do poprowadzenia akademii szkolnej.

Zewsząd słyszę, że ten rok szkolny był trudny, lecz nie słyszę, że był udany. A przecież ten trudny rok nauczył nauczycieli i rodziców więcej niż rok nietrudny, był bowiem najbardziej owocnym okresem w polskiej edukacji od wielu lat.

Zaskoczyła mnie wielomilionowa widownia debaty 11 kandydatów na prezydenta. Rwana niby-rozmowa tak wielu osób na raz to męka. Co ważniejsze, uczestnicy debat nie mają motywacji, aby na chwilę przed wyborami mówić szczególnie zajmująco i od serca.