Jan Wróbel

Trudno mi o entuzjazm w ocenie dokonań Andrzeja Dudy – nawet popierałem propozycję Jarosława Gowina, aby wydłużyć kadencję prezydenta. Bo dzięki temu Duda pełniłby urząd tylko 7 lat, a nie 10. Jednak w sprawie „rapującej głowy państwa” mam tylko jeden komentarz: szacun.

Wbrew obiegowym sądom wśród posłów oraz senatorów mamy wielu ludzi wykształconych i rozumnych. O niektórych – łącznie z Jarosławem Gowinem i Jarosławem Kaczyńskim – wypada nawet powiedzieć, że są intelektualistami. Na dodatek niejeden z nich sprawdził się jako patriota i demokrata.

Liberalizm korzystał w Polsce z koniunktury, która nie mogła trwać wiecznie – i znowu jest na dorobku. Aby wciąż się liczyć, musi mówić jasnym i ciekawym językiem

Kiedy jedni dziedziczą milion, a drudzy tysiąc, kiedy jedni otrzymali wyborną, a drudzy kiepską edukację, liberalizm staje się wyznaniem wiary tych, którzy mają lepiej

Jeden ze znajomych dyrektorów liceum opowiadał mi, że niedawno zadzwoniono do niego z kuratorium. Tak, był w szkole (po co?) i, oczywiście, pani z kuratorium także była w pracy. W tym drugim przypadku również możemy spytać „po co?” – i byłoby to pytanie ze złośliwą intencją, bo kuratoria są w edukacji narodowej ogniwem zbędnym, a okazjonalnie szkodliwym. 

Przeprowadzenie wyborów prezydenckich w Polsce – w najbliższym, zgodnym z rozsądkiem czasie, po zapewnieniu kontrkandydatom Andrzeja Dudy równego czasu w telewizji publicznej – powinno być naszą wspólną troską. Z punktu widzenia opozycji pechowo się składa, że szybki i konstytucyjny termin głosowania sprzyja pełniącemu urząd prezydentowi. Nie jest to jednak żaden argument, aby wybory przekładać. Liczy się, rzecz jasna, argument dotyczący zdrowia i życia osób uczestniczących w głosowaniu. Nikt przy zdrowych zmysłach go nie podważa, ale sugerowanie, że kto pragnie majowych wyborów, jest „psychopatą”, to zwykłe chamstwo, co gorsza szkodliwe dla demokracji. Jeżeli epidemia uniemożliwi wybory w maju, to trudno. Jednak jeżeli są (a jeszcze są) szanse, by je do 23 maja przeprowadzić, to dobiegnięcie do mety stanie się sukcesem nas wszystkich, nawet jeżeli wygra polityk tak słaby, jak Duda (słaby, a i tak o ileż lepszy od niemal wszystkich kontrkandydatów!).