Jan Wróbel

Oglądając inaugurację nowego prezydenta USA trudno było się uchronić przed dwiema myślami.

Dziwacznością naszej prawicy/lewicy jest to, że na przemian, w zależności od nastroju, jest za rewolucją lub za demokracją. Prawica – ta antyelitarna, co to się salonom nie kłania, i lewica, co to w ogóle się nie kłania, bo dobre wychowanie kojarzy się jej z patriarchatem, zarazem mają podobny problem z Donaldem Trumpem.

Ludzie, mówię wam, to wszystko ukartowane – i to na szczeblu bardzo wysokim. Akcja „Szczep 18” ma drugie dno. Pomyślmy przez chwilę, jak niechętni wobec szczepionek zwolennicy prawicy reagują na to, że VIP-y z TVN (sic!) oraz aktorzy atakujący PiS otrzymują poza kolejnością lek chroniący życie. Z pewnością szlag ich trafia, otwierając przy tym drzwi do Poważnej Wątpliwości: a może jednak z tą szczepionką to prawda?

Najpierw bajka, potem złośliwości, następnie rozpacz – taki jest plan niniejszego felietonu.

Jednym z najbardziej uczęszczanych szlaków historycznych nad Wisłą jest ten o bzdurności polskich powstań. Z reguły przegrane, to raz. Usilnie chwalone za to, że przegrały, ale moralnie wygrały, zostawiając następnym pokoleniom przesłanie wolności, to dwa.