Jan Wróbel

Czy Szymon Hołownia jest gruby? Wygląda na to, że nie, ale co tam, nie lubię typa i chcę o nim czytać, że jest lichy i tłusty, a nie złotousty. Chcę... i mam. Raduję się, a napiwek zostawiam na stoliku. Właśnie taka refleksja naszła mnie podczas lektury stosunkowo popularnego portalu. Na końcu artykułu dopisek: „Podobają Ci się moje artykuły?”. I ciekawe rozwinięcie: „Możesz zostawić napiwek. Teraz możesz docenić pracę dziennikarzy i dziennikarek. Cała kwota trafi do nich. Wraz z napiwkiem możesz przekazać też krótką wiadomość”.

Nowe regulacje dotyczące składki zdrowotnej tym razem mają być korzystniejsze dla przedsiębiorców. Mam się tym przejąć i uznać projekt za niesprawiedliwy? Jeszcze nie tak dawno wydawało się oczywiste, że trzeba dbać o przedsiębiorców, zwłaszcza tych drobnych. Ktoś musi nam bowiem ten kapitalizm, ustrój prowadzący do wzrostu gospodarczego i realizacji polskich aspiracji, robić, prawda? Przedsiębiorcy zmagający się z nawałnicami kontrolerów (szkolonych chyba na cyklu o perfekcyjnej pani domu) są wartościowym, ale kruchym kołem zamachowym przemian. Tak mówilibyśmy jeszcze wczoraj. 

Może trzeba było bardziej przycisnąć pedał gazu i błyskawicznie przywrócić rządy prawa? Zebrać mnóstwo krytyki, ale szybciej dojść do celu?

Prawybory w PO (w których, co dziwne, ma uczestniczyć cała KO) „pozostawią po sobie blizny”, jak pisze w ostatniej „Polityce” Rafał Kalukin. Ma rację? Autor stawia tezę, że specyficzna kampania wymknęła się spod kontroli, bo miało być dżentelmeńsko, a jednak w wypowiedziach Rafała Trzaskowskiego i Radosława Sikorskiego pojawiały się uszczypliwości wobec siebie nawzajem. A przecież my umiemy tylko walić w PiS. Bardziej się zatem zagotowało w szeregach PO, niż miało.