Jan Wróbel

Dziś, kiedy mamy do czynienia z tak silną dominacją mediów społecznościowych, strategia państwowa łatwo pada ofiarą zideologizowanych stanowisk

Niepodległości w 1918 r. nie udałoby się nam odzyskać, gdyby nie załamanie się niemieckiego ducha imperializmu. Zapominamy, przytłoczeni doświadczeniem II wojny światowej, że ta pierwsza (Wielka, jak ją wówczas nazywano), kończyła się wielkimi triumfami niemieckiej armii na Wschodzie. Wojna została przegrana, zaś gigantyczny wysiłek narodu przyniósł głód, niekończące się wojowanie i, rzecz jasna, ofiary. Narodowi przestało się chcieć.

Sztuka, która sama siebie nazywa nowoczesną, dziwnie często okazuje się ulotna.

Nie trzeba być konserwatystą ani nawet prawicowcem, by bronić świętości węzła małżeńskiego. Pospolitość, by nawiązać do (prawie) wieszcza, skrzeczy – rozwody są powszechne, życie bez ślubu jest powszechne, patchworki są powszechne. Niemniej są argumenty dobre i rozumne za tym, by rodzinę opierać na małżeństwie, najlepiej trwałym. Cała możliwa dyskusja nad orientacją promałżeńską ma się jednak nijak do kwestii związków partnerskich. Jak głoszą popularne memy: „Jesteś przeciw? Nie zawieraj”.

Już wiemy, ja na pewno, że nie wszystkie nasze projekty da się procedować sprawnie drogą rządową