Marta Nowakowicz-Jankowiak

Pracownica była zatrudniona na podstawie umowy o pracę od 2 grudnia 2016 r. do 11 listopada 2018 r. Zawarła z pracodawcą porozumienie o zmianie wymiaru czasu pracy z całego na 1/2 etatu oraz wynagrodzenia z 4000 zł na 2200 zł ze skutkiem od 1 maja 2018 r.

Osiedlowy sklep spożywczy jest czynny codziennie do 23, natomiast pracownicy podczas tej zmiany wykonują pracę do 23.30, ponieważ do ich obowiązków należy zamknięcie dnia pracy, czyli sporządzenie raportu dobowego z kasy fiskalnej, wyniesienie śmieci oraz pozamiatanie placówki i umycie podłóg. Właściciel sklepu zatrudnia pracowników, których poinformował, że nie otrzymają wynagrodzenia za czas zamykania sklepu po godzinie jego zamknięcia, czyli za czynności niezwiązane z obsługą klientów. Zdaniem pracowników powinni mieć za to zapłacone nadgodziny, a także dodatek za noc. Kto ma rację?

Pani Hanna zaraz po szkole przez cztery lata pracowała za granicą. Aby w Polsce otrzymać zasiłek dla bezrobotnych, wystąpiła do zagranicznego pracodawcy o wystawienie formularza U1. Czy ten formularz może być dla nowego pracodawcy podstawą do zaliczenia lat pracy za granicą do uprawnień pracowniczych, a w szczególności do ustalenia podstawy wymiaru urlopu?

Pracodawca zawarł z pracownicą porozumienie, w którym strony umawiają się, że od 1 maja 2018 r. ulegnie zmianie wymiar etatu oraz jego wynagrodzenie. Dotychczasowy pełny etat z wynagrodzeniem 3800 zł brutto zostanie zamieniony na 1/2 etatu z wynagrodzeniem 2000 zł brutto. Porozumienie podpisano na początku kwietnia. 16 kwietnia pracownica poinformowała szefa, że od tego dnia jest na zwolnieniu lekarskim i według zaleceń lekarza niezdolność do pracy potrwa aż do rozwiązania (nieobecność związana z ciążą). Jak pracodawca powinien ustalić wysokość wynagrodzenia i zasiłku chorobowego? Czy zmiana etatu wpłynie na wysokość zasiłku po 1 maja 2018 r.? Jak ustalić wysokość zasiłku macierzyńskiego?

Pracownik jest zatrudniony od 1 marca 2017 r. z wynagrodzeniem 5000 zł oraz dodatkiem funkcyjnym 1000 zł. Od 17 kwietnia 2017 r. zawarł z pracodawcą dodatkowe zlecenie z wynagrodzeniem zależnym od efektów pracy. Chorował w maju 2017 r. (5 dni) i w czerwcu 2017 r. (23 dni). Zachorował także w marcu 2018 r. Jak ustalić podstawę wymiaru zasiłku chorobowego? Wypłatę za zlecenie i za pracę otrzymuje do 10. dnia następnego miesiąca.

Pożyczanie pieniędzy pracownikom przez pracodawców jest jak najbardziej dopuszczalne. Jednak w zależności od stosowanych w zakładzie pracy rozwiązań może być bardziej lub mniej kłopotliwe. Nie ulega wątpliwości, że może to być sposób na związanie pracownika z pracodawcą.

Zakład pracy w związku ze zwolnieniami grupowymi naliczył i wypłacił pracownikom odprawy. Przy ich obliczaniu zastosował takie zasady, jak przy obliczaniu urlopu wypoczynkowego. Część pracowników zakwestionowała wysokość odpraw, występując do sądu o wypłatę różnicy. Sąd przyznał pracownikom rację, odprawy wylicza się bowiem według takich zasad, jak przy obliczaniu ekwiwalentu za urlop. Jaką różnicę musi wypłacić pracodawca?

Płatnik, który w 2017 r. zgłaszał do ubezpieczenia wypadkowego co najmniej 10 osób, do końca stycznia 2018 r. musi złożyć w ZUS informację o liczbie ubezpieczonych, wypadkach w pracy oraz warunkach szkodliwych.

Przepisy przewidują w tym zakresie rozmaite rozwiązania. Znaczenie może mieć, czy dany składnik wynagrodzenia ma charakter zmienny, czy stały, a także czy stanowi on podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie chorobowe oraz czy jest pomniejszany za czas niezdolności do pracy.