VAT

Nawet jeżeli dana inwestycja jest realizacją zadania własnego gminy, to wykonując ją, gmina może działać jako podatnik VAT, jeśli efektem jest świadczenie odpłatnych usług – orzekł Naczelny Sąd Administracyjny.

Wprawdzie nie będzie potrzeby ich wystawiania w przypadku dokumentów przekazanych przez Krajowy System e-Faktur, ale wciąż będą funkcjonować, gdy faktury będą dostarczane poza nim. Ich stosowanie może być również potrzebne w razie niedostępności systemu lub jego notyfikowanej awarii.

Przedsiębiorca odliczy tylko połowę podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup i montaż transponderów GPS, jeżeli samochód jest wykorzystywany zarówno do celów służbowych, jak i prywatnych – wyjaśnił dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej.

Jednoosobowy przedsiębiorca, który zawrze umowę spółki cywilnej, nie musi wliczać obrotów tej spółki do limitu wartości sprzedaży, po przekroczeniu którego traci się prawo do zwolnienia z VAT – potwierdził dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej.

Coraz bliżej do wejścia w życie zapowiadanego od dawna obowiązku stosowania Krajowego Systemu e-Faktur, a przedsiębiorcy i księgowi co rusz dowiadują się czegoś absolutnie zaskakującego. Bynajmniej nie chodzi o ogrom nowej wiedzy, którą trzeba przyswoić i opanować jak zawsze, gdy mamy do czynienia z czymś nowym (choć z pewnością tym razem skala nowości jest nieporównywalnie większa).

To, że podatnik parkuje firmowy samochód w miejscu zamieszkania, nie wyklucza pełnego odliczenia VAT przy ponoszeniu wydatków związanych z eksploatacją tego pojazdu. Tak orzekł Naczelny Sąd Administracyjny.

W zakresie powierzchni służącej wyłącznie do prowadzenia działalności gospodarczej opodatkowanej VAT muzeum przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego. Z kolei w odniesieniu do powierzchni mieszanych właściwe jest zastosowanie zasad z art. 90 ust. 3 ustawy o VAT – orzekł Naczelny Sąd Administracyjny.

Partycypacja dewelopera w kosztach rozbudowy sieci wodno-kanalizacyjnej to zapłata za usługę, która podlega opodatkowaniu VAT – orzekł Naczelny Sąd Administracyjny.

Mijają kolejne lata, a nie zmienia się jedno. Unijni konsumenci nadal kupują tanie towary za pośrednictwem azjatyckich platform sprzedażowych, a Unia Europejska traci wpływy z cła i VAT. W walce z nieuczciwymi sprzedawcami nie pomogły wprowadzane dotąd reformy podatkowe.

Przedsiębiorca (podatnik VAT czynny) w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawarł 18 sierpnia 2025 r. umowę komisu z firmą X, której przedmiotem była wytwarzana przez niego elegancka odzież. Przyjmujący zlecenie (komisant) zobowiązał się za wynagrodzeniem (prowizją) w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa do sprzedaży rzeczy ruchomych (odzieży) na rachunek dającego zlecenie (komitenta), lecz w imieniu własnym. 18 sierpnia 2025 r. przedsiębiorca wydał firmie X pierwszą rzecz będącą przedmiotem umowy komisu (elegancki płaszcz). Minimalna cena, po jakiej może go sprzedać komisant, została ustalona w wysokości 2000 zł netto (2460 zł brutto). 15 września 2025 r. komitent wystawił dla komisanta fakturę dokumentującą wydanie płaszcza na kwotę 2460 zł brutto (kwota netto: 2000 zł, VAT: 460 zł). Komisant sprzedał płaszcz osobie indywidualnej 26 września 2025 r., co udokumentował wyłącznie paragonem fiskalnym. Uzyskaną cenę brutto 2460 zł firma X przelała 2 października 2025 r. na rachunek bankowy przedsiębiorcy (figurujący na białej liście podatników VAT), który otrzymał ją tego samego dnia. Komitent prowizję przeleje na rachunek bankowy firmy X (figurujący na białej liście podatników VAT) do końca października 2025 r. Przedsiębiorca rozlicza VAT na zasadach ogólnych za okresy miesięczne (JPK_V7M), a PIT na zasadach podatku liniowego, prowadząc podatkową księgę przychodów i rozchodów metodą memoriałową, natomiast nie wybrał kasowego PIT. Pomiędzy komitentem a komisantem nie zachodzą powiązania, o których mowa w art. 32 ust. 2 ustawy o VAT. Jak przedsiębiorca powinien rozliczyć na gruncie VAT, PCC i PIT sprzedaż płaszcza za pośrednictwem komisu?

Spółka, która otrzymała nadprogramowy zwrot opakowań od kontrahenta, ale nie dostała od niego faktury, nie może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów równowartości podatku VAT naliczonego, niewykazanego z powodu braku tego dokumentu – orzekł Naczelny Sąd Administracyjny.