TDNDGP import

Czy pracodawca ma prawo zawrzeć w umowie o pracę klauzulę: „Pracownik zobowiązuje się raz do roku uczestniczyć w zebraniach pracowniczych”. Takiego zapisu nie ma w umowie, ale jest w wewnętrznym regulaminie firmy. Zebrania odbywają się poza godzinami pracy (np. w wyznaczony dzień tygodnia w godzinach 17.00–21.00), często w siedzibie firmy oddalonej od miejsca pracy o 100 km lub więcej. O ile godziny są potem do odbioru, to już pieniądze za bilet czy też paliwo do prywatnego samochodu – nie. Czy pracodawca może zwolnić pracownika za nieobecność na takim zebraniu?

TEZA: Niedopuszczalna jest niekorzystna dla pracowników zmiana warunków płacy przez porozumienie zbiorowe z mocą wsteczną.

Postanowiłam przejść na 3 etatu. Pracodawca zgodził się i od 1 marca pracuję już 6, a nie 8 godzin dziennie. Przynajmniej tak miało być, bo kilka razy szef zlecił mi pozostanie w pracy dłużej i nie uznał tych godzin za nadliczbowe. Teraz dowiedziałam się, że z powodu obniżki etatu będę miała też krótszy urlop. Planuję ciążę i zastanawiam się, czy zmniejszenie wymiaru etatu może mieć wpływ na moje uprawnienia w tym zakresie – martwi się pani Karolina

Wszczęcie egzekucji nie oznacza, że zobowiązany nie ma już pola manewru. Może zaskarżać wszelkie niekorzystne dla siebie działania, ale musi to zrobić właściwie.

Przedsiębiorcy i ubezpieczeni coraz więcej płacą za rozmowy telefoniczne z pracownikami ogólnopolskiego Centrum Obsługi Telefonicznej. Partnerzy społeczni chcą to zmienić.

Pani Iwona była jedną z pierwszych menedżerek w zagranicznej korporacji kosmetycznej w Polsce. Kierowała jednym z największych okręgów, który generował największą sprzedaż. Nagrodą za osiągnięte wyniki były wyjazdy zagraniczne – Grecja, Wyspy Kanaryjskie, Hiszpania. Korporacja jednak zmieniła się z czasem. – Firma nastawiła się na coraz większe zyski. W pracy przestali się liczyć ludzie, ale analizy, plany sprzedaży, a w konsekwencji – wyniki. Zaczęłam żyć pod presją – opowiada czytelniczka. Codziennie miała powiększać bazę klientów. Plan kwartalny, jaki jej wyznaczono, był nierealny. Każda próba dyskusji kończyła się upokorzeniem: nie chcesz, nie potrafisz, nie musisz tu przecież pracować. Na twoje miejsce czekają młodsi, lepsi... To był początek, potem pojawiły się mocne słowa, wyzwiska, wrzaski. Pani Iwona zaczęła się bać przełożonych, unikała bezpośredniego kontaktu z nimi, próbowała sprostać oczekiwaniom. Zadania, które jej zlecono, wcześniej były rozłożone na trzy osoby i w ubiegłym roku nie wykonała planu. Zaczęły się bóle głowy, bezsenność, ciągle towarzyszył jej niepokój. Psychiatra stwierdził depresję. Postanowiła złożyć pozew do sądu o mobbing. – Czy mam szanse na wygraną? Jakie dokumenty powinnam przedłożyć? – pyta zgnębiona czytelniczka.

ZUS odmówił mi prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, uznając, że niezdolność do pracy powstała później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania zatrudnienia. Na skutek mojego odwołania sąd zmienił decyzję na moją korzyść, ale proces trwał ponad dwa lata. Czy mogę się domagać od ZUS zadośćuczynienia pieniężnego za błędną decyzję?

TEZA: Użyte w art. 10 ust. 2 ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej określenie „zaistniałego stanu faktycznego” winno być rozumiane w taki sposób, iż nie jest istotne, kiedy ów stan faktyczny powstał. Istotne znaczenie ma natomiast to, aby ów stan faktyczny zaistniał rzeczywiście, a skutki jego zaistnienia nadal (tj. również w dacie zgłoszenia wniosku o interpretację) wymagały dokonania interpretacji przepisów, które w ramach subsumcji mają być stosowane w odniesieniu do tego stanu faktycznego. W przeciwnym wypadku nie występowałby bowiem po stronie wnioskodawcy interes prawny w uzyskaniu interpretacji.

Bezpłatne przejazdy środkami lokomocji można wyłączyć z podstawy wymiaru składek. ZUS za wszelką cenę stara się ograniczyć to zwolnienie, stosując nieuzasadnioną wykładnię zawężającą.

Przepisy nie różnicują sytuacji menedżera w zależności od tego, czy jest pracownikiem, czy zleceniobiorcą, ale ZUS ma inne zdanie. Nawet mimo wyroku Trybunału Konstytucyjnego.

Problem: Zatrudnieni w naszej spółce pracownicy podnoszący kwalifikacje zawodowe mają z tego tytułu wypłacane diety oraz pokrywane inne koszty odbywanych podróży na szkolenia, jeżeli odbywają się one w innej miejscowości niż zakład pracy. Pracodawca stosuje przy tym zasady obowiązujące przy ustalaniu należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowych na obszarze kraju. W marcu tego roku jeden z pracowników działu podatkowego, wykonujący na co dzień swoje obowiązki w siedzibie spółki w Poznaniu, z inicjatywy pracodawcy uczestniczył w dwudniowym szkoleniu podatkowym, które odbyło się w Warszawie. Pracodawca pokrył koszty uczestnictwa, zakwaterowania oraz przejazdu na szkolenie, a ponadto wypłacił pracownikowi dietę w wysokości 60 zł (organizator szkolenia nie zapewniał wyżywienia, pracownik nie miał też zapewnionego śniadania w hotelu, w którym nocował). Czy od wartości wypłaconej diety powinniśmy naliczyć podatek i składki ZUS?

Do okresu prowadzenia działalności należy też wliczać czas, w którym podejmowane są czynności przygotowawcze do świadczenia usług. Nie trzeba mieć zawartych żadnych umów.

Decyzja, z jakiego tytułu chory otrzyma pieniądze, nie należy do niego. Zależy od rokowań poprawy stanu zdrowia i możliwości odzyskania zdolności do pracy.

Prowadzę od wielu lat jednoosobową działalność gospodarczą w postaci doradztwa ubezpieczeniowego. Niebawem zamierzam dodatkowo zostać wspólnikiem spółki jawnej. Jak wygląda obowiązek opłacania składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne? Czy będą one pobierane z obu tytułów mojej aktywności zawodowej i czy składki z tytułu bycia wspólnikiem opłaci sama spółka?

Osoba fizyczna nabyła wszystkie udziały w spółce z o.o. Czy jako wspólnik jednoosobowej spółki może przez okres 2 lat opłacać ulgowe składki na ubezpieczenia społeczne?

Dzięki wyrokowi TK składki od tych świadczeń można odzyskać nawet za 10 ostatnich lat. A dopiero od 2017 roku z korektami cofniemy się jedynie o 5 lat.

Jak wygląda kwestia odpowiedzialności wspólników spółek cywilnych, osobowych i kapitałowych za zaległości z tytułu składek na rzecz ZUS – pyta czytelnik.